Page 45

گر مفصل بنمایم که چسانم بجماع شیر از هره شود آب اگر دلدار است دزدن کاوم ودرکاه تحمل اشتر در کشیدن خر و خاکسترم اندرخار است هیچ تقصیر ندارم به تحمل هرگز ببرم جبه مخمل بسرم دستار است هر که را عقد کنم کام ستانم ازوی عقد لؤلؤ لؤ وخلخال ودر شهوار است لا فیها گفته ار عود نمایم بتمام خلق گویند که تکرار سخن مردار است هر چه گفتی همه کی عکس ثمر می بخشد آفرین برتو که گفتار ضد کردار است اول ازملک تو گویم که بنامزروعی به نشانی که فقط خالصه سر کار است لیک در باغ تو آشبیه چنان میدیدم باغ ضبط است ولی عامل او افشار است این حویلی تو درخت سفر بیماند آبش ازا بر زکوه وکمرش دیوارا است خیرخواهان تو درتلک حصول املاك کوتوالی است که کویار لقب سردار است سر پرست شتروگاو تونوز الدین است که بکبرانه بپرجل نه بسرافساراست میهمان خانه داری که درگر سنگی همچو مخیوف کرخ ناله بو تیمار است آنچه از کیفیت جمع شد خود گفتی دیده ام راست چو دعوی ملخ با مار است طاسکی داری ودر وی صدو پنجه مسدار گوئیا باب مزار است که پر مسمار است این برادر که ترا هست ببخل امساك بر لب جوی سرای توچو بو تیمار است نیمی از ساوه و تبر باك گرفته است به بیع روز و شب در گرو قریه قصر انبار است با همه زشتی اعمال گرفتار بحرص ز ین چنین محتشمی لطف خدا بیزار است