Page 40

رفت پیش بللی گفتا که ای شیخ بزرگ بللیم من مرا اندر مسلمانی چه کار بهر آخند زاده صاحب گفت از اجرای قسط از کرو باشد انا رو شیر خشت از یاوران ندیده در ملك او به نیست جز ستارخان در هیکل از پور افضل دو سه تا از یاوران گرچه لایق نیست گفتن حال حاجی میرعطا بعد از بانها چون در آید نوبت ملك كرخ يك يك ز احوال فرزندان قاضی ابوسعید قسط ده گفت این سخن از کاجه تالنكر بکو با من از نو بالغان خفته در چادر بکو کر د ایمانی که از بادام خشك و تر بکو اسپ از خسرو فاماروغن از بشیر بکو بعد از ان از شهنو از ملحد کافر بکو شمه پر رسم اینان بند و تا ز نفر بکو از صفتها ی سگی بابسه ناصر بکو گرچه کناخی بود از میرز اعمر بکو از ابوالغر و ابوالشر و ابوالنرخر بکو قصیده دیگر در وصف یکی از دوستان خود خواجه ملا عبد الله خان گفته است سوال کرد شبی رندی از سرد یوار چه نمره که جهانی زدست گرد تو صف چه شیوه پیش گرفتی که هر که را دیدم نه حرفه که کسی باشد احتیاج بتو جمال این و کمال این و حق پرستی این که ای پر از تو وحرف تو کوچه و بازار چنانچه دایره برگرد نقطه پر کار اسیر توست چو بلبل بگل بوقت بهار نه جذبه که کسی راکشی برادر وار هنر چنان و سخن این و این چنین رفتار