Page 29

نظم انشا کن و از نثر بشو روی ورق فرصت ار تنگ و جهان تنگ تر ا حو صله تنگ عوض صله ترا قافیه دانم کافی است یا بشو یك قلم از دفتر معنی اشعار تابدین گو نه که در گوشه عزلت رفتی گه چو زاهد بریا کوشی و گه چون فا - ق یا شنیدی که بقا نون ایالت منع ست یا به بودیجه رسید است که ار باب شعور یامفتش بتو گفت است که ای خو رده شناس یا ترا کور یر آورده خبر از مسکو سعی کن زود سوی باب سفارت بشتاب گر ترا مفلسی از معرکه بیرون کرده پشت پایم زدو رو کرد که از در بروم گفتمش کای سربی مغز من اندر قد مت قسمت میدهم ای آنکه ترا داده زلطف صف مژگان ترا کرده چو جرمن خونریز خط خال تو چو روزمن بد بخت سیاه نکته بکر زاندیشه بر آور بزبان لیك یخ یخ که درین قا فیه نبود پایان مردی و مردمی از دهر مجو وز مردان یا برای دل احباب دگر قصه مخوان نه ترا یار ندیم و نه سرو نه سا مان کاه مایل بهمه فعل خطا چون شیطان که کسی یاوه سرائی کند وطول لسان خویش را از نظر خلق نمایند پنهان چون فلاطون بخم عقل نهان با ش نهان که درین مملکت امروز بود نرخ گران که حدیست جماع زن و دختر ار زان درد این غیر کداخانه ندارد در مان غضب آلوده بصد عجز گرفتم دامان تن بی معرفتم باد بجا نت قربان دا نش و دلبری و خوبی خوبان جهان چشم خمار تو چون و تر هیئت غلطان روی خوبت چوشب هوتل ملت تابان