Machine transcription
۱۸۷
نه حاکم که محکوم را بی سبب
نه قانون شناسم نه علاقه دار
نه بیانه نقاش نه بر زگر
به رشوت ستانم نه رشوت دهم
نه صاحب کرامت نه زاهل شعور
نه کوريز که ریش استرم یا بروت
همان حریت خواه پارینه ام
بده ساقیا می که آمد بهار
بده می که چون سر بالون کنم
ببرج زحل بوق را پف کنم
مسلم شوم حریت خواه را
د هم مژ ده آلمانی و روس را
ز ششد ر برون آورم مهره را
دران سر خوشی خویش را گم کنم
ز کانون دل وز سر ذوق هوش
بر آرم بدین نغمه آواز را
کجائی تو اي مست عذرای من
د ر آرم بمشولیت از غضب
نه از ساکنا نم نه ز اهل فرار
نه تا جر نه فا جر نه صاحب هنر
نه پیر سپاهی نه میر دهــم
نه ز اهل تمدن نه ازملك غو ر
نه ناطاق نطقم نه ز اهل سکوت
همان گو ز و ك خرس دیرینه ام
بها ری چوسر سبزی کار دار
به اوج فلك طفل را كون كنم
بفرج زن سید یوسف کنم
مثلث كنم مشعل ماه را
بیا د آورم روح جانحوس را
بر قص آ روم دمبدم زهره را
به اشعار گو ز وك تر نم كنم
بخوا نم که تا زهره گر دد خموش
بیا د آ رم شوخ طناز را
کجائی تو ای مست صفر ای من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
