Page 19

عرضه منویس دگر شکوه مکن لایق نیست تا شود مردم بیگانه ازین قصه خبر خاصه در انجمن شاه بلند اقبالی که بود تابع فرمانش قضا همچو قدر انکه باشد صفتش زمزمه نطق بلید وانکه بشنیده صلای کرمش سمعه کر جمع جمعیت اضداد هم از حکمت اوست كه بيك زاويه شاهین شده یار کفتر شکر صد شکر که بعد از همه ویرانی یافت تاج و تخت هری از عزم ورودش زیور تاشد از برج اسد كوكب سعدش طالع گوئیا طالع او بود غروب آرو بستمکارو جفاپیشه و وملحد دشمن به يتيمان وغريبان و فقیران یاور هر چه تاریخ نویسان به بیان آوردند قصۀ سلطنت شا رخ و حكم سنجر از سلاطین عجم تا بزمان خاقان نوشتند به اقبال وي الا قيصر جان من بیم مده زانکه مراتجربه هاست گر به تفصیل نویسم شود آن يك دفتر بهردا نستن تو شمهٔ اظهار کنم تا بخود آئی از شبهه شوی مستحضر پایهٔ عزت هر کس بود همو زن گناه هر قدر شوره بود بیش دهد کشت ثمر گر زار کان دول باز نمایم بكيک بکف خویش سنان گیرد و برکتف سپر تا بریزند مرا خون و بتا راج دهند اشتر خاص مرا گاو مرا اسپ کهر گر خمش گردم و ننویسم از احوال کسی بادل شاد روی سرزده باکوچه و در دیدی آن نایب کوتوال که در پارچه کرد * نان ربود از همه چون آب بعنوان پدر محمد اکرم خان نائب کوتوال است و پدرش امیر محمدخان نورزائی میباشدکه میراب باشی ومقرر امور آب رسانی بوده است