Page 18

توئی آن آهوی وحشی که بگرد رم تو سخت بر همزن هنگامه خوبان شده پدر گیتی ازین گونه عروسی کم دید مهوشان پیش تو چون پهلوی طوطی عقغق از شفا خانه حسن تو برنجاسف خال منکه مشهور به آزادگیم همچون سرو کذب نبود اگرت صورت عذرا خوانم نوجوان گردد و از عمر شود برخوردار وقت آن خوش که ستاند ز تو هر دم بوسه قصه کوتاه چو تو تو چه پریزادی را تا بخلو تکده خطه اقلیم جماع توئی در بردن این بار بکامل استاد باز آیم بسوی آنکه نوشتی دیروز گفته سوی کرخ طرح اقامت کردی ای صنم قهر تواز لطف عزیزان اولی با تو عهد یست که باز آیم و واپس گردم یعنی از خانه عصمت منما پای برون نرسد تمدنظر با تو چو باد صرصر از لب آب امو تا بد یار خیبر مادر دهر نز ادست بحسنت دختر گلرخان نزد تو چون گرد ملابك جنور نکهتی بیخت که شد منفعل از وی صعتر از پی خدمت تو بسته ام عمریست کمر تانه بیند نکند مردم دانا باور هر که چون من فشرد تنك ترا اندر بر شبان نيك كه خوابد بتو در يك بستر سزد اکنون که بود دیوسیاهی شو هر زند از پش چو گاو و کشد از پس چون خر همچو من در پی این کار بطی ما هر شرح احوال خود و رقعه از بوك ومكر یعنی بر روی خود از کشف کشادستی در کهنه طرطوس نو از تو پی حضرت بهتر پاس خاطر کنم ایماه مرا پرده مدر روی مخراش بناخن بغضب سینه مخر