Page 169

١٦٣ شخص بیگانه بما جور جفا هیچ نکرد مرگ ارباب تمول که بدین رسوائیست ما هم از تا زه نهالان معارف بودیم هی جفائی که بما میر سد از خویش کشیم کوچه حاجت که بمرگ دگران پیش کشیم حیف باشد که چو زلئز خرد ریش کشیم پیاپی ذل استبداد را میخواستم دیدم بخود میگفتم ایکاش عرض کس نشنیده میبودی خیال حریت را پیش این لیداشتیم پنهان تلامیذ معلم سالها میخفت در زیرش حکایات کیان و قصه فرعون میخواندم مدامم انتظار روز حق وفق زاهد بود انیس از کشف مستور اتم آگاهی نداد آخر شکوه ملت آزاد را میخواستم دیدم کسی کو نشنود فریاد را میخواستم دیدم پی تاریخ آن میلاد را میخواستم دیدم بمکتب سرنگون استاد را میخواستم دیدم در اقطاع کرخ شداد را میخواستم دیدم بلی رسوائی زہاد را میخواستم دیدم بکام خویشتن فریاد را میخواستم دیدم چو دیدم عکس گوزك آرزوی صبخش کردم همان انبانچہ پر باد را میخواستم دیدم دلاز چرخ چه نالی که چرخ چنبر تست این تو در خیال فتادی که گار خوبی و زشتی همه فشارش قبر است شخص مامورین چنانچه منزرا حباب رو بویرا نیست همیشه گیر صفت لوطیان شهر هری نه با من تو که با خلق کار دیگر شست این بسر رسیده خبر میکنم تو را سر شست این به بارخواست تنازع نکیر و منکر شست این نه دخل هاشم این قریه ملک چونکہ شست این دژ سفید بهم میزنند کہ سنگر شست این