Machine transcription
١٥٧
نه چو زاهد فاقه میرفتم که صوم دائمم
هیچگه با حربت خواهان نمیگفتم که گاو
تا فزاید حسن اطفال کرخ هر صبح شام
گرچه الدنك ترت الواتم
در کف پهلوان نامردم
ببر مه انگیزی نجار
مهره مدعای نزادم
فتح باب جهنست آخر
اثر از سجده سحرگاهی
نسخه شعر من بایران رفت
تابع دله یار دیویم
در جدیدان عدیل قاآنی
راز آینده کی توانم گفت
عرصه کز وزیر و هیئت اوست
عذر را هیچ يك پذیرا نیست
کر مرا جوز کله دریابد
بی نطق جدید میکردم
نه چو مبر دادشان فسق مکرر داشتم
قوم استبداد را من بسه خر داشتم
چون معلم خویش را مرهون پودر داشتم
درسواد سخن گگر لاتم
ورنه در ذات خویش گجراتم
تیشه تیز دست خرا تم
خند طفلت ورنه لفا تم
همچو زاهد نواب طاعاتم
آتغد ریا فتم که سبها تم
تا چه آید جواب يكا تم
نه که هم مشرب مسا واتم
در قدیان رشید و طوا تم
کرده دامنه مك پيجا تم
ما تم ايكنون مجابران ماتم
ورنه من يکجهان سما جا تم
ميشناسد كه فلقلجا تم
تا کجا میکشد سیا ساتم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
