Page 160

١٥٤ لیکن ز بیم خفیه نویسان که پیه نیست ریش سفید داری و روی سیاه زشت جور و دوام بیخطر نشنیده کس من دیده‌ام مامور مفتوح القفا پای معلم بر هوا با خایه‌کی محرم بودی یک خواجه با ابنای دهر هان رشوه نگرفتی کسی زارباب حاجت برملا دیدم ز دریا بار ها صد غرق بیرون آمده گه‌گاه ما در خطه‌کی میکرد با دختر شب با خوک در یکظرف نان خوردن نشاید دینه وز بی‌پرده بیرون نامدی مستوره هرگز از حرم زاهد بچشم همکنان اندیشه کردی از گنه از کس بچابر شعبه تعداد می‌شد حرفه را از آدمی مانند کو مامور مکتب را زدن عصات مؤمن محتمل کبر از جهنم بوبرند تفسیر قبر آن حالیا بر عکس موضع اهم نسترده ریش و شرم را استرده میدیدیم ما گویند مردم در مثل زاد است از سگ آدمی این کلب جوع را بچه دارو دوا کنم گو ژک چرا ز باد دازین رو سیاه کنم آه سحر گه بی‌اثر نشنیده کس من دیده‌ام من وه‌لی بیک‌روجر نشنیده کس من دیده‌ام محرم بقطر کبرخر نشنیده کس من دیده‌ام گیرند با ضرب ذگر نشنیده کس من دیده‌ام یکسر جهان غرقه به بر نشنیده کس من دیده‌ام در روز روشن از پدر نشنیده کس من دیده‌ام خرس سواری بر زنشندیده کس من دیده‌ام اکنون به بیگانه چکر نشنیده کس من دیده‌ام اندر معاصی مفتخر نشنیده کس من دیده‌ام کون آش زارباب هنر نشنیده کس من دیده‌ام بیرون کشیدن همچو خر نشنیده کس من دیده‌ام از تحت بر تخت سقر نشنیده کس من دیده‌ام تاویل آیات بقر نشنیده کس من دیده‌ام چت ریش با شرم ببر نشنیده کس من دیده‌ام وز زاد آدم چون تکثر نشنیده کس من دیده‌ام