Page 132

- ١٢٦ - آبی که میر آب قد جان به آب داد داروغۀ خیال جدید ان خبرك نكرد از گریه قلب خستۀ احباب به نشد بنزین برفت دفع شکست چك نكرد دیگر از انشدم که چرا باغبان دهر ببرید شاخ ظلم ز بیخش كچك نكرد گوزك بشكر کوش ز روی سیه مرنج کین باد سرخ پشت ترا يك تلك نكرد ظلم از تحسین این بیدانشان رنگین نشد این عروس تازۀ مالایق کابین نشد تاك اسایش بدیوار هنر بالا نرفت تا خر حرص حریص از بام خود پائین نشد مرد را نامردی از میدا هیچا می کند رستم ما از میان نگریخت تا گبرکین نشد غیر راه چپ نگیرد اهل دنیا کامیاب این جعل در جاده هرگز سیر از سرگین نشد بخت اگر شد سرنگون از هیچکس یاری مخواه موتر پنچر دوان از قوۀ بنزین نشد هر سری از جان کنی خسرو نمیگردد بزور خویشرا فرهاد کشت و همدم شیرین نشد بر سلاطین ملك بر ترك ستم گیرد قرار تا نه ترك ظلم کرد آسان کسی لینین نشد میوه از نخل فراگرفته ام حسرت چسود ار بهشت خویشتن شد آدم هم گلچین نشد شکر باید کرد اسماعیل گز بیدانش هرزه گوی یاوه شد گوزك شد و بیدین نشد گر مدعی دولت از قهر سر کند فرزند از مشیمۀ نسوان بدر کشد آتش زند چنانچه بر اعدای دین زدند زان آتشی که بر همه عالم شرر کشد