Page image — the source of record
Machine transcription
۱۲۷
موتر بپاش افتد و بیگی کند سجود طياره را ز جو هوا زير پر کند
دين آنچنان شو د که پدر هم خليل وار از روی شوق كارد بحلق پسر کشید
شیخ که بود معتکف کنج صومعه آید برون بر سر میدان حشر کند
بیند جزای کرده اعمال خویشرا هر چند یا ربسل بد یا ردگر کند
يك بند دوستانه بطیاره باز پس بر خاك می فتد تن موری که پر کند
این بار زاهد را که بدوش تو کرده ایم
گوزك شود دو روزگراین بار خر کشد
هنر کار چون با من حریفان مجلس آرائی کند یکبر میماندگر او را عالمی گدائی کند
من نه عذرای جهانستم سد اسکندرم پهلوی خود میدرد هر کس که دارائی کند
گر نیم رشک پری رنګ تیا تر خانه ام کی مرا این دیو زشت از قهر مینائی کند
تو به ام چون زهد زاهد هر دم از جا میرود ليك میترسم که این نا پاك رسوائی کند
تل بنگی بود آخر رو به آبادی نهاد حال یاران خوش که یوسف واربنائی کند
بی بی بزم خرابم هم که قمازم بحسن زینسبب آقای علوی بر من آقائی کند
عیش یاران دول را برده ارکان ملل کارصد کس را چسان یکتین به تنهائی کند
می تواند بعد از ین در نمره بابای محل روز شب برخیز و از ناز با بائی کند
گر بروز افتد بدست کس گدایان می کند ابچه شب روباه با جارو ق سر پائی کند
كوزك ما بعد از ین از دست اقوام جهول ريش را بيباك نتواندكه حنائی کند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.