Page 110

١٠٤ بلبل بباغ خفته نوازن زبهر چیست دهقان زبهر خربزه بان شاله ساختند زهاد دهر از پی تسخیر مردمان از پشت سامری سري گوساله ساختند پیران مرده دل پی اسباب مفسدی نان جوین را زروغن جزغاله ساختند خوبان سترده موی سنجغ از پیش روی وز پنبه غند هاي کلان غاله ساختند فساق تا ثبوت کند عضو را سطبر بیهی برخ ز چك چكي ما له ساختند بهوش باش كه دهرت الم ثقل نكند بتا ر هاي سبيات ز مهر غل نكند نواز ش او كندت اينقدر كفايت دان كه همچو يوز نه مسكاب زود جل نكند ترا ز عز ت دنيا همین بس ای زاهد كز آستين فسون تو كچه گل نكند کسی ندید که یاری زروی یکرنگی بسر برد و چه به آخر رسد پتل نكند تو پیری و اجل انسان كند به تیشه تیز كه بر درخت جوان اره بقل نكند زرا حتى دو جهان مستفید میگردد تهمتنی که بحرف بد چغل نکند بشه وزيری دوران چنان فتند چك چك اگر چه طفل بهر نیمشب بجل نكند متاب گردن همت زسابلای ممك كه رنج پیچیش گر دن تراذ بل نكند نجا تم چه نشینی به تهنیت میکوش نه مردن است و فاتی که کس دهل نکند محرف پوچ تو اهل كمال اسماعیل عجب بود که دهان ترا کچل نکند