Page 996

شماره ( اول ) سال دوم مجلۀ کابل ( ۳۰ ) لاله هم داغ بدل سینه فگار آمدورفت گردش سال ومه ولیل ونهار آمد ورفت خبر از زمزمۀ بلبل شیدا نشدی واقف داغ دل لاله حمرا نشدی تو زخود بیخبرو که به درآغوش تو سوخت دل برآتش کدۀ آتش خاموش تو سوخت ناله اندر دل نی از کری گوش توسوخت نشۀ می بدماغ خم بی جوش توسوخت خواب غفلت به تو این نرد تغابن را باخت کوس افلاس تو در چهارسوی دهر نواخت نه ترا بهره زخلوت گۀ اسرار نیاز نه دلت طالب فیض اثر سوز وگداز بندۀ حرص وطمع مردۀ دل کشتۀ آز میرسد هر نفس ازعرش بگوشت آواز هر که درسر هوس اوج ترقی دارد جبر ئیل دل او شهپر برقی دارد دور افلاک دلا مانع رفتار تو نیست سیر سیاره مزاحم پی کردار تو نیست جز عمل هیچ کسی دشمن تو یار تو نیست غیر غفلت دگری باعث ادبار تو نیست احولی در نظارت خجلت یکتا دارد ذوق نظارۀ تو شرم تما شا دا رد چشم ای مست تغافل سوی بستان بکشا در عبرت کدۀ دیدۀ حیران بکشا قفل مژگان بسوی خانۀ ویران بکشا بند از پای ودل وبال وپر وجان بکشا تا به بینی ستم ایجاد تغافل چه بلاست عشرت آباد گلستان تو پامال جفاست مغرب از شعشعۀ علم تو گشته پرنور شد ز فیض تو کتب خانۀ عالم معمور توبه عبرت کدۀ قرطبه بنگر ازدور تا به بینی همه آن طنطنۀ اهل قبور جغد ویرانۀ غرناطه همان شهبازست همتی کن که در توبه هنوز هم باز ست پیت حمر از تو هم قبۀ خضرا ازتست كوشك تاج محل قصر معلا از تست ٣٠