Page 976

شماره ( اول ) سال دوم مجله کابل ( ١٢ ) مشاهير بقلم شهزاده احمد علیخان درانی مدیر انجمن ادبی « علامه اقبال » ملتی که میخواهد از هبوط پستی و نکبت نجات یافته شأن و عظمت خود را در انظار عالم وخاطر جهانیان روشن نماید ، نخستين يك گونه تموج پستی و ذلت را در خود احساس میکند ویکی از افراد آن جامعۀ بیدار شده کاروان ساکت و صامت را از اثر کلام و سوز ناله خود بشاهراه صحیح سر گرم تلاش و جستجو میگرداند . آنهمه طوفانات غنود و جمودیکه بر ملل اسلامیه طاری و مستولی شده اکنون همه کس حس کرده و در اكثر ممالک قائدين ملت بعقل رسا و فهم دراك قوم خود را پیش میبردند اقبال نیز یکی ازین قائدین بشمار میرود که صدای پرسوز وی برای ملت و قومش کار صور اسرافیل را داده است . در ۱۸۷۰ عیسوی شهر سیالکوت ( پنجاب ) سرزمین مردم خیز هند را که مولد و منشأى سعد سلمان ، امیرخسرو ، فیضی ، غنی ، واقف ، غنیمت ، بیدل ، غالب و پرورش گاه بدرچاچ ، عرفی ، نظیری ، صائب ، ظهوری ، اشکی و کلیم وسلیم است مژده ظهور اقبال داد . نعره زد عشق که خونین جگری پیدا شد حسن لرزید که صاحب نظری پیدا شد فطرت آشفت که از خاك جهان مجبور خودگری، خودشکنی، خودنگری پیدا شد اقبال آبا و اجداد این نو نهال هند از مسلمانان جدید کشمیر بوده اند ، چنانکه خود در ضمن توصیف کشمیر میگوید : - ١٢