Page 897

( ١٢ ) پدر برای تو آزاد اگر گذاشت وطن تو هم چنین به پسر واگذار جان پدر نگاهدار وطن را همیشه استقلال بجسم و جان و بسیم و بزر بمال و بسر خدا نخواسته ناموس ملك و دولت خویش بدست خویش سپارد کسی بدست دگر دلم بجشن بود شادمان کجاست بگو به شادمانی او شادمانی دیگر کنون زمانه بجز خوشدلی ندارد کار کنند ماه محرم دگر ز سال بدر تمام سال نشینند مردمان خوشنود بگو بجای محرم نهند عید دگر چه عشرتست کسی گرد غم نمی گردد توان نمود زهم فرق بدتر وبهتر کنون رسید دگر بار جشن استقلال زمانه بار دگر خوشدلی گرفت زسر ازین طرب همه جاعیش وعشرتست سرور ازین فرح بهمه ملك جشن سرتاسر تمام ملت افغان بوجد جوش خروش تمام قوم پی بازدید يك دیگر یکی زوجد سراید که چشم حاسد کور یکی زعیش بگوید که گوش دشمن کر یکی بزمزمه گوید باین که عیش مدام دهد جواب مرانش که حال نیکوتر خلاف اصل چوگل دسته دسته سوی چمن شوند خلق تفرج کنان ز شهر بدر کنند روز شبان صرف جشن يك هفته برات عید بود در دیار شام و سحر چوسال جشن وطن رفت سیزده بشمار کنند جشن الهی هزار سال دگر بیاد نادر غازی کنند جشن و سرور هزارسال وبيكايك زدیگری خوشتر بیاد جشن قصاید نگار مستغنی که تا بود زپی قوم یادگار و اثر ثنای خسرو غازی خوشست ورد زبان کنون دعای نکویش توان نمود زبر که تا همیشه زمین ثابت و فلك سیار گهی هلال و گهی بدرتا که جرم قمر همیشه تا که بودفیض معدن ازخورشید هماره تابود از مهتاب رنگ نمر مباد یکنفسش پای فارغ ازسر تخت مبادش آن سر پر مغز خالی از افسر