Page 898

( ۱۳ ) بذکر نام خوشش بادجشن استقلال دمی مباد زمانش تھی زرو منبر همیشه منبرش از ذکر نام بارونق مدام سکه او باد زیب صفحۀ زر بدهر تا بود این پاك دود مان باقی بوند وارث تاج نگین قبا و کمر قرین لشکر جرار بر دلش نصرت رفیق فوج غیورش همشیه فتح و ظفر همیشه حافظ خیلی سپاه او خالق همیشه تا که سپاه است حافظ کشور همیشه باد دلش مهربان بملك ونظام که تا کنند دعایش رعیت و لشکر که تا همیشه بود جشن دروطن ثابت همیشه عیش با هل وطن دهد داور کنم زلجۀ زخار طبع خویش روان بمدح خسرو غازی چنین قصیدۀ تر سخنوری نشود تر زبان بذکرسخن چومن شوم بمديح خوشش سخن گستر دهد بخسرو ما برتری خدای بزرگ دهد بخلق بزر گیش خالق اکبر مسدس استقلال بهار عزت و شانست کام استقلال عروج و شوکت و جاه شد مرام استقلال سعادت و شرف آمد بنام استقلال زهی بلندی و اوج مقام استقلال گرفته ایم بکف تا زمام استقلال خوش است خاطر ما از دوام استقلال نمیشود که چنین یاد گار غیرت ما ممثل خرد و همت و شجاعت ما مبلغ همه اعزاز و جاه و مکنت ما مصدق هنر و اوج روح و فطرت ما کشد نقاب برخ از وصال ملت ما که نیست برلب ما جز پیام استقلال