Page 639

صفحه ( ۲۹ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ۱۰ ) ( ز فیض حق پرستی عالمی بودی ترا مرعوب ٤ بشان ایزدی اعدای خود را داشتی مغلوب) نه یه آپس کی جهوگری تهی نه یه ناحق پرستی تهی طبیعت پر نه دیو نفس کی یه چیره دستی تهی نه دل مین بد گمانی تهی نه همت مین یه پستی تهی نظر مین مظهر نور حقیقت سازی هستی تهی (تمهاری وضع دلکش تهی تمهاری شان عالی تهی ٥ خوش اخلاقی تمهاری مظهر شان جمالی تهی) مستغنی نه آندم بود کذب وکینه حقد وبخل و بهتانت نه بر عقل وطبیعت بود غالب نفس وشیطانت نه هرگز بدگمانی داشت دل با این و با آنت منور بود چشم وجسم و جان ازنور عرفانت ( نبود اوصاف صدق و راستی مشهور آفاقت ٥ بهرسو خلق عالم صیدکردی حسن اخلاقت) صبا نه آندم این نقاضت نی چنین ناحق پرستی بود نه بالای طبیعت نفس را این چیره دستی بود نه دردل بدگمانی بود و نی همت به پستی بود بهستی دیده تان مظهر نور حقیق بود (بشان عالی واوضاع دلکش در جهان بودی ٥ بحسن خلق خود صید دل اهل زمان بودی) نهین هی های افسوس اب تمهارا وه چلن باقی نه وه حسن عمل باقی نه اب وه حسن ظن باقی نه وه ذوق هنرمندی نه شوق علم و فن باقی نه دل مین هی وه جوش حب یاران وطن باقی (جوفکر ین مین تو اپنی نفس کو راحت رسانی کی ٦ توقع کیا اسی پرهی خدا کی مهربانی کی) مستغنی نماندت این زمان آن صدق قول وحسن ظن باقی نه آن شوق کمال و کوششت درعلم وفن باقی نه آن مهرو و لایت مانده با اهل وطن باقی زاوصاف نکویت نیست چیزی این زمن باقی (برای نفس خویش امروزتنها این و آن خواهی ٦ خدای خلق را برخویش تنها مهربان خواهی) صبا نماند افسوس اوضاعی ازان دور زمن باقی نه آن حسن عمل باقی ونی آن حسن ظن باقی نه آن ذوق هنرمندی نه شوق علم وفن باقی نه دردل جوشش آن حب یاران وطن باقی (همه خواهد که اندر نفس خود راحت رسان باشد ٦ برین حالت توقع هم که خالق مهربان باشد) غضب هی حب اسلامی سی خالی سبکا سیناهی حسدهی ناتوان بینی هی بی مهری هی کیناهی بس اپنی هی مزی کیواسطی هراک کا جینا هی یهی قومی ترقی کا ذرا سو چوتو زینا هی (کهان هی اب مسلمانونمین باهم پیغرض الفت ٧ جوباقی شاعر ونمین هی توهی وه اک مرض الفت)