Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه (۹)
سال اول - مجله کابل
شماره (۸)
وعواطف کرده ، ورفته رفته ضمیر را زنگ آلود وقلب را قسی میگرداند،
البته در چنین انسانی فعالیت وجدان مخنق شده ، تاثیراتش روح را خوب تر
تألم یا انبساط داده نمیتواند ، چنانچه چشمهای علیل وتاريك از مناظر زشت
یا زیبا کمتر محظوظ یا متألم میشوند .
هر گاه انسان در میدان ابراز تکالیف نوعیت ومبارزه در حیات حاضر شده
ومایل باشد : طرق پر پیچ و تاب زندگانی را بدون مخاطره ومغالطه مشى ،
وفضايل اخلاقی ومقتضيات انسانی را درین رزمگاه پر ولوله و آشوب مفقود
نکند، یعنی از حدود تکالیف اوامر و نواهی وجدانی خارج نشود لازم است
موقع ارتکاب عمدی یا تصادف بیکی از اعمال خلاف اخلاق سرزنش و تحقیرات
وجدانی را تماماً گردن نهاده نفس خود را معتوب و مستحق بنکوهش بداند
و نادم باشد . یعنی سرزنش و توبیخ وجدانی را که بعلت اعمال زشت در نفس
انسانی تولید اضطراب مینماید .
اگر انسان مطیعانه آنرا تلقی میکند، البته آتیه خودش را از تکرار اعمال
سوء حفظ و برای پرهیز کاری و تقوای قوای باطنی خودش را مستعد
کرده خواهد بود .
اشخاصیکه بر خلاف این سرزنش و تادیب وجدانی ، بالحاجت وبمبا لاتى وجدان
خود شانرا نگریسته ، و مقابل الزامات آن يكنوع دليل تراشی وفتاوى غير
معقول اقامه ، و باقناع وجدان خویش میکوشند ، گویا آنها عمداً خود را در
کرداب عمیق جهل وبدبختی پرتاب کرده ، ومیل دارند دیده روشن باطن
خویش را کور کرده و پرتگاه عدم را بادیده نا بینا استقبال نمایند .
همت بلند ونیروی عقل واستعداد عالی و قابل انسانی ، در قبول و اعتیاد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.