Page 47

صفحۀ ( 40 ) سال اول ـ مجلۀ کابل شمارۀ ( اول ) اشخاصیکه از قبیل اطفال و یاپسر ، مرد زن وغیره باین ضرر وزیان معروض مانده اند؛ بخاندان ووالدین آنها چه صدمه های روحی تولید کرده و در فامیل آنها چه ماتم جانشکافی بروی کار آورده است ؟ تصویر وتحلیل کرده بیان نماید ؛ آنوقت علاوه برینکه اسلوب وصفی را با اسلوب نقلی ممزوج نموده بود ؛ حالا این تحریر و تقریر را باسلوب ابتکاری و ابداعی بتوسط خیال وتصورات خود نیزمترین ومرصع نموده است ، بعبارت دیگر ابداع کرده است . اینست خلاصۀ سه قسم اسلوب که که به اسم توصیفی ، نقلی و ابتکاری یاد می شود . ازایضاح فوق معلوم می شود که بعضی اوقات این اسلوبها مستقلا ازطرف محرر ویا گوینده بکار برده می شود اما نگارندۀ مقتدر ، اکثر یا هر سه را جسته ـ جسته ممزوج و مخلوط ساخته روح وقلب شنونده ویا خواننده را استیلا نموده گاه درپیش منظرۀ درخت ، حیوان و انسان یعنی تیپ ونمونۀ معین نشان داده سطح و سیمای آنرا سیر میدهد و گاه در باغ ، مجلس جشن وعید برده غرق شغف و سرور میدارد . و گاه حریق ، سیلاب وطوفان و انقلاب درهم وبرهم کنندۀ در مفکره و مخیله سامع وقاری خود ترسیم نموده درياس ، ناکامی رقت وهراس ، اضطراب و کدر میاندازد . . این قدر را باید گفت که اسلوب یعنی طرز ، تحسس وتفکر وافادۀ خاص بعضاً آنقدر پرقوت و شدت میشود که ، هیجاناتی را که نگارنده حس کرده مضطرب ویاءنشرح گردیده است در قلب ودماغ آنانیکه متوجه اش بوده اند : غلیان تولید کرده باشك وآه فغان ونوامیدارد ویا اینکه اختیارش را بوده بتکلم و ترسیم ( واه ـ واه ؛ بلاکرده ؛ طوفان نموده هی جوانمرگ هی بدبخت ) های متوالی و بپای کوبی و دست زدن وسرجنبانیدن متراقی میسازد . باشترط آنکه ذوق خواننده ویا شنونده از عالم ذوق گوینده و نگارنده باشد یعنی این ذوق بآن ذوق دريك مكتب ادب تربيه و اعتیاد ؛ الفت و آشنائی دیده باشند .