Page 449

صفحه ( ٥١ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ۷ ) سیستان قدیم چنانیکه در تعین حدود او گفتیم بمراتب از سیستان حالیه وسیع تر بوده و این اسم به تمام اراضی واقعه در مصب هلمند رود اطلاق میشد . مستر بیلوسیستان را در جهت شرق شامل منابع دریا های ترنك و ارغسان و سلسلهٔ کوه توبه و در غرب بسلسله کوه نه بندان و دشت نا امید متصل می شناسد در جهت جنوب سلسله کوه خواجه عمران ودشت بلوچستان را نشان میدهد ، باین حساب ولایت قندهار حالیه را نیز جزو سیستان میشمارد ، و این تعیین او مطابق به تقسیمات یونانی هاست که سیستان را بدو حصه تقسیم كرده يك حصه را در نگیانه و دیگرش را ارا کوسیا مینا میدند . چنانیکه فارسی ها سیستان و زابلستان میخواندند . سرحدات شمالی سیستان بدرستی آشکارا نمیشود جز اینکه تقریباً خطی که شرقاً از جنوب ولایت اسفر از گذشته وبجانب جنوب صفحات قائینات غرباً میرود ، سیستان را از ولایت آریانه منفصل میسازد . با کل حال در قرون وسطی نیز سیستان وسیعتر از صفحاتی بوده که امروزه بنام سیستان مشهور و بین افغانستان و فارس منقسم است ، و باستثنای صفحات ارغنداب که جزء ارا کوسیا است سایر صفحات سابق الذكر همان ولایت سیستان را تشکیل میداد. نام قدیم سیستان مکاستین بود. یونانیان او را بنام شهر زرنگ ذرنگیانه و در نگیانه نامیدند ، فارسی ها این ملك را نیمروز میگفتند و پساتها سیستان خواندند که تعریب آن سجستان گردید در قرون وسطی اهالی سیستان شکزی شکزائی موسوم بودند بلاد سیستان نظر بوضعیت جغرافی و تأثيرات مخرب آب و هوا بيك حال نمانده ودایما تبدیل محل و صورت کرده است ، و آنچه مینماید اینها ستند : ـ زرنگ ( زرنج ) فراه ، پیشاوران ، بست ، جون ، طاق ، قلعه فتح ، رودبار ، شکوهه ، نصر آباد ، نادعلی .