Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ( ٢٥ )
سال اول ـ مجلۀ کابل
شماره ( ٧ )
چنان سياه شبى اندکی سپیده برو
چو زنگی که بخنده کشاده باشد لب
وله : -
آن آمدن ابر گسسته نگر امروز
کوئی ز کلنگان پراگنده قطاریست
فرخی در اواخر سلطنت سلطان مسعود در سنۀ ٤٢٩ ھ وفات یافت .
بهرامی سرخسی - اسمش استاد ابوالحسن على و بومش سرخس هرات (افغانستان) است صاحب مجمع الفصحا این را معاصر امير ناصر الدین سبکتگین مینویسد (١) اما عوفی او را از شعرای سلطان محمود میشمارد - در علم عروض وفن قافيه مهارتی تمام داشت (٢) و تصانیفی چندی از خود بیادگار مانده است - مثل عنايت العروضين ، خجسته نامه (٣) و کنز القافيه و غيره -
نمونۀ کلام : -
نگار من آن چون قمر برصنوبر
نه مانی چنون کرد صورت نه آذر
دو خدش بسان دو ماه منقش
دو زلفش بسان دو مار معنبر
نه دیدی نه بینی چو رو و چو قدش
نگاری بکشمیر و سروی بکشمر
وله : -
ماهی دو بتا گل دو رنگيم
بنگر بچه خواهمت صفت کرد
يك نيمۀ آن توئی بسرخی
وین نيمۀ دگر منم چنين زرد
( ١ «از معاصرين ناصر الدين سبکتگين بود » (مجمع الفصحا جلد ١ صفحه ١٨٣) اما سنۀ وفات امير سبکتگين ٣٨٧ است و تاريخ وفات بهرامی ٥٠٠ میباشد یعنی یکصد و سيزده سال بعد از مرگ سبکتگین ازینجا معلوم شد که صاحب مجمع الفصحا سهو نموده و قول عوفی که او را معاصر سلطان محمود يمين الدوله میگويد صحيح است .
( ٢ ) عوفی جلد دوم صفحه ٥٥ و ٥٦ .
( ٣ ) درعلم عروض بی نظير است (عوفی جلد دوم ) .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.