Page 3093

( صفحه ۱۷۱ ) باستقبال جشن استقلال ( سال ششم ) باستقبال جشن استقلال از طبع جناب محمد سرور خان « صبا » عضو انجمن مژده ایدل باز ساز عیش ملت تر صداست کشور آزاد ما سر تا بپا عشرت سرا است جلوه افروز است از بس مهروجد و خرمی هر کجا افتد نظر عشرتگه نور و ضیاست بسکه عام افتاده اسباب مسرت در وطن از گلستان تا به صحرا یکقلم بهجت فزاست باز چون فصل بهاران تازه شد عهد چمن آتش رخسار گل در قلب بلبل آشنا ست ساخت قمری آشیان اندر بر سر و سهی در کف اهل محبت باز نقد مدعا ست با کمال شوق گوید بلبل اندر گوش گل دست خار غم کنون از دامن گلشن جداست آمد آن فرصت که ملت باز در طرف چمن همچو گل در خنده و مانند بلبل در نواست روشن از نور مسرت گشت آفاق وطن خرم آمد خاطر شیدای مشتاق وطن از چه امروز است سر شار مسرت بحر و بر نیست پیدا جز متاع خرمی اندر نظر یکقلم وقف طراوت گلشن آمد از چه رو گشت بلبل در بر معشوقه گل نغمه گر از چه سر گرم خرام ناز شد كبك دری لاله از شوق چه هردم میکشد از دل شرر باز صحرا عرصه رقص غزالان از چه شد مید مد نو ر مسرت از چه از کوه و کمر باز از شوق چه زرین ساخت قرص آفتاب گلشن و کهسار را تا آبشار و دشت در باغ میبالد چرا بر خویش از شوق و سرور گل چرا امروز دارد رنگ وبوی تازه تر مژده بخشاشد صبا از جشن استقلال باز اینکه در آفاق کشور شد مسرت جلوه گر می وزد هرد م نسیم شادمانی در وطن باز آمد روز گار کامرانی در وطن باز آمد « جشن استقلال » عید افتخار روز اقبال وطن سرمایه عز و وقار باز آمد فرصت فر خنده فال زندگی روز فیروز مسرت بخش دور اعتبار باز آمد روز عزم و همت و مردانه گی موقع اجلال ملت یاد گار کارزار باز آمد یاد گار همت افغانیان روز آمال گرامی وقت مجد و اقتدار باز آمد آن دمی کز عشق کشور پروری کشور افغانستان آمد بعا لم نامدار باز آمد شاهد شمشیر ونیروی کمی روز جان بخش سعادت فرصت عشرتمدار باز آمد فرصتی کز عزم جزم ( نادری ) در جهان شد غیرت و نیروی افغان آشکار تا نسیم حر یت از گلشن همت وزید از زمین تا آسمان تار بهجت شد پدید