BrowseKābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī → page 3092

Page 3092

Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī · pages 1–3124


Page image — the source of record

Scanned page 3092 of Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī

Machine transcription

( صفحه ۱۷۰ ) کابل ( شماره چهارم پنجم ) وقت آدمی باق بانوس موجد ارمی ماندکه اگر در جوف آن سر ببالا گرفتی و دست و پا بکار انداختی تو در روی آن خواهی بود وموجها در برابر تو فرود آمده خواهند گذشت ولی اگر دست از کار باز داشتی و سر بگریبان گذاشتی ترا در طرفة العین فرو خواهد برد و نام و نشانی از تو باز نخواهد گذاشت . گناه را بگردن زمین وزمان یا دیگر مردمان مینداز امروز آنچه از دست ساخته است آن کن ، فردا کارت بهتر و امیدت فزونتر و آینده ات روشن تر خواهد بود . از شتر کمتر نباید بود که خار میخورد و بار میبرد ـ آن شهد ناب که کام ما را شیرین میکند میوه و ثمر کار بسیار وزحمت صبح تا شام است . ضمناً ما هم بنوبه خود اهالی وطن عزیز افغانستان را مخاطب ساخته عرض میکنم که هر فرد و هر ملت زنده کار است و کاری که در وقت انجام یابد از خوبترین و بهترین چیزها است پس قیمت وقت را باید شناخت و ازین دورهٔ درخشان باید استفاده کرد زیرا بحمد الله مملکت ما آزاد و مستقل و از تمام نعمتهای زندگانی بر خور دار و در سرتاسر کشور امنیت کامله حکمفرماست پس درین وقتی که عزیز بهی خواه ما متوجه حال و مآل ما بوده از هر گونه مهربانی و شفقت دریغ نمیفرمایند بلکه تمام فکر و حواسش متوجه ترقی و تعالی ما و شما است باید که ازین نعمت گرانبها استفاده نمود و نباید وقت عزیز خود را ضایع کرد باید فلاح در آبیاری و نهال شانی محصول کار خود بکوشد دهقان در سایهٔ کشتمندی ثروت خود و مملکت را بیفزاید تاجر در بازارهای دنیا وجاهت پیدا کنند مامور در حسن خدمت و صداقت با حکومت و رفتار نيك با زیردستان و ایفای وظیفه بتمام موجودیت خود کوشش نماید نویسنده که بتواند بقلم خود نفوسی را تربیه کند امساك نورزیده کتاب بنویسد خطیب به خطابه های بلیغ و نطق سحراسای خود جهانی را زنده گرداند خلاصه هريك بنوبت خود را مورد افاده قرار دهند تا تاریخ نام و کردار آنها را به عنوان جلی قید نماید زیرا خداوند کریم میفرماید ایحسب الانسان ان يترك سدى یعنی انسان گمان میکند که مهمل و بیکاره آفریده شده نظر باین آیه مبارکه باید تماماً مشغول کار شویم و از عطالت وسستی پرهیز نمائیم خصوصاً درین وقت که زمین و زمان بیامساعد و چنانچه گفتیم حکومت مهربان و غمخوار ما نیز از هیچگونه همدردی و غمخواری مضایقه ندراد در خاتمه این شعر را بمناسب مقام عرض مینمائیم . من نمی گویم زیان کن یا بفکر سود باش ای زفرصت بیخبر در هر چه هستی زود باش ٤٧٠

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī, page 3092. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0986/3092 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0986/3092
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record