Page 3026

( صفحه ١١٦ ) کابل ( شماره چهارم و پنجم ) بعد میگوید که ما هر سه برادر معمار و مهند سیم : - ما همه معمار و عمارت گریم مایه استاد و سخن پروریم بعد از نظم و نثر برادر كوچك خود نور الله تعریف کرده و بنا بر مهارتش در فن تعمیر : لقب معمار را که لقب موروثی است از برای او مخصوص می سازد : - نيك بود قصر کلامش عجب زان شده معمار مر او را لقب گر چه کم است سال وی از سال من بیش بود حال وی از حال من نثر وی از نظم گهر بار تر نظم ز نثر آمده هموار تر دیده ز نور سخنش پر ضیا طبع ز لطف سخنش پر صفا گنج هنر آمده در مشت او هفت قلم رانده سه انگشت او گر چه منم بی سخن استاد فن آن يك و اين يك بود استاد من شاید مراد بیت آخر آن باشد که برادر بزرگ استاد من و من استاد برادر كوچك خویشم. و در آخر این مثنوی بیت ذیل است :- گر چه مرا هست مهندس لقب هندسه زان هر سه برا در طلب از بیت فوق ظاهر میشود که هر سه برادر در فن هندسه و عمارت گری مهارتی بسزا داشتند غرض که اسامی پسران احمد یا این سه برادر صاحب کمال به ترتیب ذیل است : - ۱ - عطاء الله رشیدی نادر العصر ۲ - لطف الله مهندس ۳ - نور الله معمار اکنون ( در ماه جولائی ( ١٩٣٥ م ) بتالیف دیگری ( سحر حلال نام ) از لطف الله سراغ یافتم که رساله ایست مختصر و يك نسخه ازان در کتاب خانه مدرسه محمدی مدراس به نمره ٢٦٨٦ و نسخه دیگری در کتا بخانه دار الفنون بمبئی موجود است . درین رساله نیز لطف الله از پدر و برادران خود ذکری نموده و عبارت را بطور تعمیه آورده : « احمد معمار والد مملوك داد از سه و لد دارد . اول عطاء الله سلمه الله سالك مسالك علم . . . . عالم وعامل وعلامه عصر . . . . رساله ها در علم اعداد مسطور کرده . . . . . و ولددوم اوسط هرسه مملوك درگاه کرد کار واسم مملوك حامل دو کلمه آمد . کلمۀ دوم الله . . . . و کلمۀ اول لام وطاو معادل عدد عطا . و ولد سوم در مسالك علم وحال . . . . . و اسم وهم دو کلمه دارد . کلمه دوم الله و کلمه اول معادل مطا و واو ورا . . . . . » نام ( عطاء الله ) پسر بزرگ احمد معمار بدون تعمیه است اما نام پسر دوم اورا یعنی مصنف کتاب نام خودرا بتعمیه آورده و گفته : جزء دوم الله وجزء اول مشتمل برلام وطا وحرفی است که مساوی است با عد د لفظ ( عطا ( یعنی ٨٠ که عدد ( ف ) است و از ترکیب هر دو جزء لطف الله حاصل می شود . ٤١٦