Page 2975

(۱) بپل معبرم تا دوش از بنفش همه بلان پریشان بر دوش باد از گریبان زمر مری در دپنده گریبان زمانی قتادتی چو مصرع و (٤) يقود دوپيالت و دو ضيف و دوبدال همی گره پرشام چون مار يشكم مرا کشتی هست صكت درون بدریا رسیدم بپاشند دريا (۲) مجلدر تا چشم از خامتن همه (۳) السير پردپو سايه از گریبان زهر دیدة توجه سکرد پری آور زمانی معلق زدى چون صكبو ز دو بيچاق و دوپو حرين و دو مقطر درين هردو ره پجب مانده دلیر ودا کشتی هست بر پای لنگر که عکس بر خاك بیهوش ممر نه ( . . . . ) کر دی خاره مقر عضو از اثی چو کام غضنفر که گلغتی خاك رو زمار نغجیر و وحش درو خق مايور غياور جو كلف پشیمان مهربان (0) سير كف دست لورمای مرسی فرازان زشکر اور بشه جادر بپایان پنهان شله خاور عود قلام ره پداه سوکی پداق اورد بر آورده پکهد فرق دوپیکر ز بادو دپویده پر ازتش و نغر ز پیش از پستا بپای لیبا ی کی در آسمان چشم تخیر اختر ز موی سر خوبان زلف سمنیر بها پور شده است پودا لقط حور جو شکل دورا ید سکند رسملر چو فعلی خطی بر نگارد بمسطر همه بر در نامی آن رهرو سمندر خورشيد كی دوش مسافت نه کیا اهنی اور دوخ دندان عضو زاتش اجل رست اوباد پیکان جو دیو پر ختی کر مسا عد هی کلف در خاك دران اثز(ه) حصاری پد ید از اورد گفتی تلبین زالماس کشوره طوق ببالای پیشه افلاك انجم خوده شیر پودا بالای یکی سردرف چون هیالی پینها زراوق ناخراو ثقب (٦) دوزخ هو از اتپاب سايا سيدي تپو از بوستان خاره و کار نگاین طرفی اسمان سر چون ماهی بهای مسلسل چوز نقار مار (۷) جو تکابر ملال لصبح (۸) مرمر زهی هیچو اینه رآیت ممند چو درزی که بر حکہ پیلد (۱) شر پل شام اول اتاسس او کادير (۲) آينته دور اور ده (۳) الف مخافت اشمار است (٤) مصرع پہلا حرف صرع کی اوقى هس واويو کش او هست (0) اذرماه سیم یا تیغی ان قوى (٦) تقب حرارت کرمى (٧) مشمار قاعده روشن و داون (٨) صرح و کرمك (٩) کرد سخت و محکم .