Page 2847

( صفحة ٧٣ ) ادبستان قندهار ( سال ششم ) چه سود است از خرقه پوشیدنت ؟ نباشد ترا گر عمل چون حسن بر ان بی عمل خرقه باشد حرام کن اندر عمل سعی رو ای دغل ز مردیست عاری چو زن . . . (۱) چه سودت بود خرقه از دست من که زوا کتفا کرده با شد بنام که زشت آیدت خرقهء بی عمل تو هم در عمل کوش ، ای « مهر دل » برو خرقه بی عمل را بهل خاکساری و افتادگی : خاکساری و تواضع از مضامین ئیست ، که در ادبیات پارسی ، گویندگان دران باره مضمون آفرینیها کرده ، و ابتکار ها بکار برده اند ! ملا میرزا صائب راست : نیست اکسیری بعالم بهتر از افتادگی قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی کلیم همدانی راست : سر بلندی هر کجا کمتر سلامت بیشتر باد نتواند ستم بر سبزه نوخیز کرد سردار مشرقی : این موضوع را با منطق ساده و دلچسپی ، روشن کرده است : از دانه کم مباش درین عالم وضع پا ، گنج راحت زیرنقش بوریا افتاده است شو خاك نشين و حاصلی در باب در طلسم خاکساری ها ، چها افتاده است حضرت بیدل راست : تخم اقبالم ز فیض سجده خواهد همتی از شعاع مهر یکسر خاکساری میکشد کز سرم چون مو دماند ریشه ها افتادگی بر جبین چرخ هم خطی است تا افتادگی همدرین زمینه مشرقی راست : هر که را چون جاده افتد رهنما افتادگی اوج جاه و عزتم از سقف گردون شد بلند گر همی خواهی نگردی یکنفس از وی جدا خاکساریم بتاج خسروی زد پشت پا (۲) ره بمنزل می برد ، آخر ز پا افتادگی پایه قدرم رسانده تا کجا افتادگی ؟ همچو سا یه پیش کن در هر کجا افتادگی تا مرا شد سایه بال هما افتادگی (۱) اول این کلمه خوانده نشد! (۲) درین بیت « مشرقی » وضعیت خود را تصویر کرده ، زیرا وی از سرداری و حکمرانی، بزاویه فقر و خاکساری گریخته است ! ۲۷۳