Page 2779

( صفحه ۱۳ ) سخندان فارس ( سال ششم ) خاتمه می بخشد . مثالی چند از تمهید و استعاره های او می نویسیم . در آغاز داستان سکندر میگوید و طرفه جوشی از کلامش ظاهر می شود : - علم بر کش ای آفتاب بلند خرامان شو ای ابر مشکین پرند بنال ای دل رعد چون کوس شاه بخند ای لب برق چون صبحگاه جای دیگر میگوید : - بیا باغبان خرمی ساز کن گل آمد در باغ را باز کن نظامی بباغ آمد از شهر بند بیارای بستان به چینی پرند ز جعد بنفشه بر انگیز تاب سرنرگس مست برکش ز خواب لب غنچه را کآیدش بوی شیر بکام گل سرخ در دم عبیر یکی مژده بر سوی بلبل به راز که مهد گل آمد به بستان فراز در ازدواج سکندر بار و شنك گويد : - دگر باره بلبل بباغ آمده است بری پیش روشن چراغ آمده است در خاتمه داستان خطاب بساقی میکند : - بهر جا که من مجلس آراستم ازان می همه بیخودی خواستم و گر نه با یزد که تا بوده ام بمی دامن لب نیا لوده ام می کوچه آب زلال آمده است بهر چار مذهب حلال آمده است انوری : - از صاحب کمالان این طبقه در قوه ابتکار و حسن استعاره وحلاوت بیان دستی دارد ازوست در مدح : - ای کرده خجل نسیم خلقت در ساحت بوستان صبا را گرد سپهت بحکم رد کرد از خانه دیده توتیا را خاك در تو بقهر بنشاند در گوشه فقر توتیا را چون نيك نگه کنم نزیبد جز نام تو زیوری ثنا را بدیهی است که استعاره موجب لطف واضافت سبب ایجاز کلام می شود چه اضافت در طی ترکیب کلمات را بهم می پیچد.لیکن صفای سخن اخلاقی پیدا کردو مندرجاً این اخلاق زیادت پذیرفت. سبك غزل درين طبقه وجود یافت و مطلع و مقطع وتخلص طوری رواج گرفت که دامنه اش تابا مروز کشیده شده است . فرق نازکی که در کلام این دو طبقه موجود و بدقت نظر معلوم می‌شود آنست که در کلام طبقه اول سادگی ومتانت و استواری ودو کلام طبقه دوم لطافت وملائمت موجود است چه شعرای طبقه اول ۲۱۳