Page 2728

( صفحه ١٧٤ ) کابل ( شماره اول و دوم ) بهرام خان که پسر کهتر خوشحال خان بود و به باعث بد عملی و کردار ناهنجار خود همیشه پدر را از خود آزرده خاطر میداشت مخالفت اشرف خان را شروع نموده باطاعت اکلیل او را گرفته به مغل سپرد اشرف خان ده سال در حبس مغل بوده و هم در آنجا به نامرادی و نا کامی فوت شد ( اشرف خان هم مانند پدر شاعر زبر دست و خوش کلام بوده سر گذشت خود را تماماً در بندی خانه نوشته و بیاد گار گذاشته است ) خوشحال خان این واقعه را چنین تفسیر نموده : تا هثو دسرداری نه زده بهرام سرداری دی په داخپل دور کړه بد نام هم تمامی خپلخانی لره بلا شوی هم خپل ځانلره بلاشوی بد فرجام طاهر دبی عقلی په جر گو مر کر اوس فارغ شوی د طاهر له انتقام تا خپل ځان لره د مرګ رخنه پیدا کړه خپلې خانه دِ په بد خوی کړه بې آرام په داهسې بدخوئۍ بې بخته نه ئې چه لانه ئې د خونۍ هاتی تر ژام مشرورور دِ په زندان کړته خانی کی داخانی د شه په ځان پورې حرام چه خانی ته دِ هوس د زړه په زور کر لا ځائی د ستا د زړه اندیښنه خام نور د نوم نښه د زوی په شمار مشه د خوشحال خټك و ینا په دا تمام حبثیکه اشرف خان محبوس بود خوشحال خان نواسه خود افضل خان پسر اشرف خان را بخانی و سرداری بر داشت و قوم هم اطاعت نمودند مگر چشم بهرام که مغل هم طرفدار او بود کجا خانی او را دیده می توانست یا قبول این امر میکرد که برادر زاده اش در حالیکه انتقام پدر را هم ازو خواهان باشد بر او حکمرانی و سرداری کند لذا در مخالفت خود بیش از پیش افزود خوشحال خان هراسید که مبادا به نواسه اش ضرری عاید شود او را به افریدی فرستاد و هم خیالش این بود که شاید بواسطه رفتن نواسه اش به افریدی ، در حبس پسرش « اشرف خان » تخفیفی واقع خواهد شد مگر بهرام از خالی بودن میدان ، جهان را بکام خود دیده قصد واراده گرفتن پدر شجیع و نامدار خود نمود و مکرم خان پسر خود را برای گرفتاری خوشحال خان فرستاد اگرچه بقول تاریخ مرصع درین وقت سن خوشحال خان به ٧٧ رسیده بود باز هم بهرام و پسرش مکرم خان به گرفتاریش کامیاب نشدند ـ چون بهرام از گرفتاری پدر بقوه و بازوی خود نا کام گردید حیله دیگر بر انگیخته از حاکم مغلی پشاور استمداد جسته استدعا و درخواسـت عسکر نمود تا خوشحال خانرا گرفتار نماید خوشحالخان چون از ماجرا دانست و هم ضعف پیری بر وجودش استیلا داشت سوی ١٧٤