Page 2722

( صفحهٔ ۱۷۰ ) کابل ( شماره اول و دوم ) چه نیولی می داهو د دنگ و نام دی که له خپله هو د ه واورم كنيزك يم مگر این گوشه گیرینی را دوامی نبوده ساعت بساعت كينه مغل در دلش جاگیر و جوش ملی وحس آزادی خواهی او موج زن شده علانیه بامغل در آویخت وبدفعات قواه های بزرگت مغلی را از هم پاشید و در چندین محاربه ها در مواضع مختلف برغلیم چیره دست گردید که خودش می شمارد، واز یوسف زائی ها شکایت میکند : - پښتنو زا مو بيا لا سونه سره كړه لكه باز منگلی سری كاندی په ښكار سپینی توری ئی گلگونی کړی په وينو په اهار كښی شگفته شه لا له زار گوره څه جنگونه و شول په هر لوری ولی هيڅ د يوسف زيو نشته عار اول جنگ دلور شاه د تېتر و وه چه خلو دښنت ذره مغل شو تار په تار خوږندلونی ئی ښندی د پښتنوشوی آس او نښان هاتیان اوښه قطار قطار دويم جنگ مير حسينی په دوآبه کښ چه ئی او تكيده سر لكه دمار بيا له پسه دنوشهر دكوت جنگ وه چه می ونښکو تر مغلو خپل خمار بيا له پسه دسونت سنگ شجاعتخان وه چه ايمل نی په گنداب و وېست د مار شپږم جنگ مکرم خان شمشیر خان دواره چه ایمل کړل په غاپس کښی تار په تار چه غپا په را د دی لوی جنگونه دادی دورو کو په هر لوری نشته شمار همیشه فتح ونصرت دی لا تراو سه پس له دی ده بیا تکیه پر کردگار درین محاربات از ایمل خان 'و درلیا خان تعریف ' و توصیف' بسزا می نماید و کتك و شمشیر آنها را یکی از عوامل بزرگ فتح می شمارد : - ايمل خان در يا خان دواره مرګ ئی مه وی هیڅ تقصیر دوار واونه کړ واړ په واړ ۱۷۰