Page 2723

(صفحه ۱۷۱) خوشحال خان ختك ( سال ششم ) دخیبر دره ئی سره کړله په وینو په کړ په ئی هم روان کړ ډنډ وکار ترکړپي تر باجوړه سمه غرونه په لړزه په زلزله شو په بار بار په هغه لوری چه کیږی پنجم کال دی هره ورځ دسپینوتوروخړپه هار چون دیگر اقوام افغان حالت را چنان دیدند حس آزادی و استقلال درانها هم نموکرده قصد برطرف کردن مغل را از پیشاور نمودند : درست پښتون ترقندهاراوتر اټکه سره بو د ننګ پکار پټ و آشکار افریدی مهمندشینواری ګوره څه کا دمغلو لښکر پروت په ننګهار مګر یوسف زائی ها که از سابق باقوم ختك عناد و دشمنی داشتند درین اتحاد یه شرکت نه نمودند چه احوال د یوسف زوراته معلوم شه لرا غرو ماته ښه و و نه دم غار ګوره څمجنګونه وشول په هر لوری ولی هیڅ دیوسف زیو نشته عار زه تنهاپه کښ په غم دنام و ننګ یم یوسف زی دی فراغت په کشت وکار اوس چه هسی بی ننګی بی ناموسی کا عاقبت به ورښکاره شی خپل چار و خوشحال خان ا گرچه خودش تا سوات سفر کرد و گو شش بلیغ نمود که یوسف زائی ها را شريك و متحد سازد ولی کامیاب نشد بازهم این سردار نامدار و شجیع وضعیت پیشاور را به حالتی رسانیده بود كه سقوط مغل حتمی بود بالاخر اورنگ زیب بالمجبوريه شخصاً با تمام قوای شاهنشاهی خود آمده دو سال برلب دریای اتك خیمه زن شده مدافعه می نمود خوشحال خان درحینیکه اورنگ زیب یکسال را بمقابل اوگذشتانده است حکایه میکند و از کشته شدن منصبداران مغل در جنگ یاد میکند : ـ اورنګ زیب راته یوکال وشه چه پروت دی په صورت حیران پریشان پزړه افګار کال به کال امرايان دی چه پر یوزی چه طوفان ئی شوی لښکری کوم ئی شمار ۱۷۱