Page 27

صفحه (۲۰) سال اول - مجله کابل (شماره (اول) نویسندگی نویسندگی یکی از صنایع مفیده عالیه و يك اختراع ذیقیمت و با شرافت انسان است ! انسان همچنین که مایل است مکنونات و مطالب خود را شفاها تقریر نماید فطرتاً نیز آرزو دارد که آمال وما فی الضمیر خود را در غیاب خود تصویر کند . بحکم همین ایجابات فطری است که هر چند در تاریخ انسانهای قدیم و آثار زندگانی شان کنج وکاوی و تدقیق میشود باز هم در ضمن اسباب ووسایل حیاتی آنها خطوط ونقوش و علائمی از نویسندگی مشاهده و مکشوف میگردد که حتی مردمان زمانه های پنجهزار سال قبل هم از ابراز این صنعت نفیس خــود داری نتوانسته اند . نویسندگی نطق وزبان باطن انسان است که آرزو و آمال وواقعات و حوادثی را که انسان داشته وفهمیده است میل دارد باین وسیله آنرا بدوستان و هم نوعان خود اظهار وحکایه نماید . نویسندگی و این صنعت بزرگ و نفیس یکرشتهٔ مهم ارتباط انسال وطوایف مختلفهٔ نوع بشر است که یاد گارهای قیمتی و آثار نافع اسلاف را باخلاف و بالاخره آثار و احوال طبقات متفرقه انسان را از جهات ونقاط مختلفه وبعیده زمین رابطه بوده و بهمدیگرشان عرض و اطلاع مینماید . نویسندگی آن عامل بزرگ ومهم حیاتی است که انسانها در هر عصر و زمانی بوجود آن محتاج و در اداره و انتظام حیات بشریت تعلق مخصوصی دارد . انسان بی سواد همه وقت در تنگنای فکر و محسوسات مانده نه لایق استفاده و نه قابل افاده شده است ، حیات مردم بی سواد عبارت از همان لمحات مختصر و محدودی بوده است که فقط در مقابل نظر آنها میگذرد ولی خاطره هــا و یاد داشت های عمریكروزهٔ مردم باسواد لذت حیات صد ساله صنف مقابل را به آنها می بخشاید .