Page 28

صفحه ( ۲۱ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( اول ) گرچه بمقصد اظهار مکنونات ومدعا تنها چیزی نوشته توانستن بر روی صفحه کافیست ، ولی درموقع احتیاج که انسان خواسته باشد طرف مخاطب و مقابل خود را بقبول فکر وعقیده یا بمقصد اجرای حوائج ومطالب خود قانع وراضی ، متأثر ، ملول یا مشعوف وخورسند نماید درانصورت ناگزیر است که فن شریف نویسندگی را يك مقداری بقدر احتیاج خود تحصیل کند . نویسندگی اساسا بترقیات عقلانی وحسی وصفائی فکری ودماغی انسانها یکجا ترقی وپرورش یافته است ومسلماً تاكه انسان معناً وفكراً ترقی نکند قلم ازحدود حسی ودایرۀ عقلانی انسان خارج ترکاری نمیتواند ولی با این هم نویسندگی محتاج بقریحه وذایقه مخصوصی بوده وماسوای آن بقدر آرزوی نویسنده میسر نمیشود که چیزی تحریر کند یعنی طوریکه نغمه تار وصداى موزيك نزد همه كس محبوب ومطبوع است و آنرا بدون سابقه ومهارت کسی نواخته نمیتواند ، نویسندگی هم آن صنعت نفیسی است که بدون سابقه وسلیقه مخصوص آن مورد حظ واستفاده نمیگردد . ازین جهت است که علماء آنرا شامل صنایع ظریفه وازقسمت های معتنابه علم ادب قرار داده اند . بقدریکه يك جمال محبوب يابك منظره زیبای طبیعت بانغمه دلکش ساز و آواز خاطر را بخود جذب و روح انسان را متلذذ میسازد يك شعرنغز ويك تحریر نثر با قاعده وموزون هم همان تاثیر را بروح وقلب مینماید . يك تحریر زیبا عقده گشای خاطرها ، وتسلى بخش دلهاست . نوشتن چند عبارت موزون وشیرین میتواند قسی ترین دلها را نرم ولطیف نماید . همچنان برای تحريك عواطف شريف ولايق انسان استعمال آن کافیست ! پیش ازینکه فن شریف ونفیس نثر نویسی هنوز قدم بسر حد رشد نگذاشته وجمال جوانی را جلوه گر وظاهر نکرده بود ، مردم اشعار منظوم را روح