Machine transcription
( صفحه ۱۱۷ )
صفر نامه چین
( سال ششم )
در یازدهم (۱) رمضان المبارك سنه خمس وعشرين وثما نماة (٨٢٥) ایلچیان که ( از ) پیش بندگی
حضرت (۲) اعلی خلد الله تعالى ملكه وسلطانه مقدمهم شادی خواجه و کوکچه و از پیش مخدوم
و مخدوم زاده عالم و عالمیان بایسنغر (۳) بها در خلد الله تعالى ملكه وسلطانه بختاي رفته بودند
مقدمهم سلطان احمد و خواجه غياث الدین نقاش بدارا لسلطنت هرات رسیدند ، رفتن ایشان
در ششم (٤) ذی القعده سنه اثنی [ و الصواب : اثنتين ] و عشرين و ثمانماة بود و آمدن
در یازدهم (٥) رمضان مذکور که مدت دو سال و ده (٦) ماه و پنج روز باشد ، بیلا کاتی
و تنوقاتی که پادشاه ختای فرستاده بود رسانیدند و حکایات غریب از اوضاع و رسوم آن
ممالک تقریر کرد و خواجه غياث الدین مذکور ازان روز باز که از دارا لسلطنت هرات ( به )
عزیمت سفر ختای بیرون رفته بود تا بآن روز که باز آمد بهر موضع که رسید آنچه دیده بود
از چگو نگی راه و صفت ولایت و عمارت و قواعد شهر ها و عظمت پادشاهان و طریقه
ضبط و سیاست و عجایبی چند که دران دیار مشاهده کرده ( بطریق روز نامچه ثبت نموده )
بجهت آنکه معتمد علیه بود و بی غرض و تعصب نبشته مضمون و محصل آن حکایات نقل افتاد ،
در ششم (۷) ذی القعده از دارا لسلطنت هرات بیرون رفتند و در نهم ذی الحجه
به بلخ رسیدند و تا غره (۸) محرم سنه ثلاث وعشرين و ثمانماة بسبب بارندگی و سرما آنجا
بودند و بعد ازان کوچ کرده از گذر کلف (۹) گذشته در بیست و دوم به سمر قند رسیدند
و پیشتر از انکه ایشان برسند بدو ماه امیر زاده اعظم الغ بیگ کورکان ایلچیان خود
سلغا نشاه و محمد بخشی را با جماعتی ختائیان که میرفتند فرستاده بود ، ایلچی امیرزاده سیورغتمش
نور الله (۱۰) مرقده نیز رسیده ار غداق بنام و ازان امیر (۱۱) شاه ملک اردوان نام وازان
شاه بدخشان خواجه تاج الدین جمع شدند و در عاشر (۱۲) صفر با پلچیان ختای از دارالسلطنت سمرقندروان
(۱) مساوی ۲۹ اگست سه ١٤٢٢ ع ، (۲) یعنی شاهرخ سلطان پسر تیمور گورکان ( ۳ ) بایسنغر
پسر شاهرخ سلطان بود و چون ذکر برادرانش و غیر هم در سطور آینده میآید نسب و وفیات ایشان
درج ذیل کرده میشود .
تیمور ( م سنه ۸۰۷ ه )
شاه رخ (م سنه ٨٥٠ ه)
عمر شیخ
الغ بیگ
ابراهیم سلطان
بایسنغر
سیور غتمش
محمد جو کی
رستم
(م.سنه٨٥٣ ه)
(م سنه ٨٣٨ ه)
(م. سنه ٨٣٧)
(م.سنه ٨٣٠)
(م.سنه ٨٤٨ ه)
(م.سنه.٨٤ ٨)
(٤) مساوی ۲۳ / نومبر سنه ١٤١٩ع (٥) اصل پانزدهم (٦) اصل دو، (۷) در مطلع السعدین
گفته است که میرزا بایسنغر « بتا کید تمام خواجه غیاث الدین را گفته که هر چه بیند بطریق روز
نامچه ثبت نماید » . (۸) یکم محرم سنه ۸۲۳ ه مساوی ۱۷ جنوری سنه ١٤٢٠ ع ، (۹) برکنار
آمو دریا بر راه تغتب در ضند ۱۸۰ فرسخ از بلخ ، (۱۰) وفات این امیر زاده در سنه ۸۳۰ ه
واقع شد ، پس ظاهر است که این جمله بعد از وفات امیر زاد ه افزوده شد (۱۱) والی خوارزم
(۱۲) ۱۰ / صفر سنه ۸۲۳ ه مساوی ٢٥ / فروری سنه ١٤٢٠ غ
۱۱۷
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
