Page 2625

( صفحه ۸۳ ) ادبیات پشتو ( سال ششم ) هنگام خوشی و اقبال برروی عامی خندید همانا در ایام تیره بختی بر حال ما میگرید ، ما در گرفتاری با حوادث و بلیات بحدی رسیده ایم که نزديك است از روهای لطیف الا طراف آبرو بریزد - وقتیکه ما خواستیم از تیره بختی ایام بنالیم بلیات دفع نشد و انابت ما باعث نزول باران رحمت نگردید . خوشحال خان ختك از عظمت و شهامت شهنشاهی افغانها تفا خر ا ذکر و از گردش روزگار و حوادث سوئی که بملت او رسیده است بلسان بسیار ساده که از مزایای اشعار پشتو است شکایت میکند : هره چار دپښتانه تر مغل شه ده اتفاق ورڅخه نشته دیر ارمان د بهلول او د شیرشاه خبری اورم چه په هند کښ پښتانه و و پادشاهان شپږ اووه پیړی ئی هسی پادشاهی وه چه په دوی پوری درست خلق وو حیران یا هغه پښتانه نور و و داڅه نور شول یاد خدای ده اوس داهسی شان فرمان که توفیق داتفاق پښتانه مومی ژور خوشحال به دوباره شی پیدا ځوان مطلب : هر کار و رویه افغانها از مغل ها بهتر است ولی چون با هم اتفاق و همدردی ندارند بسیار افسوس است . ما اکنون داستانهای بهلول ( امپراطور لودی هند ) و شیرشاه ( امپراطور سوریهای هند ) را میشنویم و میدانیم که شش؛ هفت قرن در کشور پهن آور هند افغانها چنان حکمرانی مهم ترو امپراطوری داشتند که عالم را مسعود ساخته و بکار انها حیران بود، ای خداوندا یا همان افغانها چیزی دیگر و اینهائیکه با ما محشورند چیز دیگراند یا اکنون تقدیر و مشیئت تو چنین تقاضا ۸۶