Page 2559

(صفحه ۲۱) سخندان فارس (سال ششم) بیان موضوع در کلام دقیقی مسلسل و مرتب نبوده بلکه گاهی رشته سخن در هم و گاه از هم گسیخته است در مقام تفصیل؛ اجمال و ابهام و در مقام اختصار؛ تفصیل بخرج داده . در اکثر ابیات او تنها مصرع اول ربطی بداستان داشته مصرع دوم جز الفاظ مصرع پر کن خبری ندارد در کلام فردوسی نیز اینچنین ابیات یافت میشود اما بسیار کم و این برقدرت طبع منحصر است . اشعار دقیقی بسیار کمیاب است و ما بتلاش بسیار ابیاتی چند ازو بدست آورده و بطور نمونه در ذیل می نگاریم تا سبك او بر همگنان معلوم گردد ملاحظه شود که دو بیتی چگونه سه بیتی و بالاتر از ان گردیده :ـ بفرمود بردن ز پیش سپاه درفش همایونش فرخنده شاه سوی رزم ارجاسب لشکر کشید سپاهی که آنرا کرانه ندید ز بس بانگ اسپان و جوش و خروش همی ناله کوس نشنید گوش درفشان بسیار افراشته سر نیزه ها زیر بگذاشته چو رسته درخت از بر کوهسار چو بیشه نیستان بوقت بهار زتاریکی گرد و بانگ سپاه کسی روز روشن ندید راه بکردند يك تير باران نخست بسان تگرگ بهاران درست بپوشیده شد چشمه آفتاب ز پیکانهای درخشان چو آب تو گفتی هوا ابر دارد همی و زان ابر الماس بارد همی هوا زین جهان بود شبگون شده زمین سر بسر پاك در خون شده یکی با ره بر نشسته چوپیل بتن همچو آهن به تک همچو نیل نهادی به تک آن کره بسته دم دوسه بار بر يكدرم چهار سم چو بینا نمی دید ، بی رنج راه رسیدی بهر جا که کردی نگاه در و دشتها شد همه لاله گون بدشت و بیابان همیریخت خون چنان شد زبس کشته آن رزمگاه که بروی نتانست رفتن سپاه ۲۱