Page 2345

(٤١) شماره ( یازدهم ) سال دوم حمد يزدان باك از كمر هيچ مي نيارم گفت خود دهانش مگر کند انشا لعل نوشینش اندر آن محفل میکشاند از شوق داده صلا آمدي رو كشيا ه در بازار با همه نازكي و لطف و صفا بحر جودت چو موج دیگر زد چمن روح یافت نشو ونما با هزاران بساطت و تجريد شد شگفته دران چمن گلها برگ شان بی کدورت تركيب رنگ شان بی كثافت اجزا همه قدو سيان حضرت پا ك همگی سابحان بحر وفا رنگشان ز احتياج رنگ بري بركشان راز کلفت استغنا گوش بنهاده جمله بر فرمان همه سر بر خط قضا ورضا نه بدا من غباري از طغيان نه بعارض نشسته داغ عصا همگی خوانده درس لا يعصون از اطاعت بکف گرفته عصا موج دیگر چو زد محیط وجود کشت امثال را بلند صدا جمع گشته در آن لطیف و كثيف چون بوقت سحر ظلام وضيا در میان فرات ملح اجاج همچو سد سدید گشته بپا نبود در عوالم امکان همچو آن عرصه فسیح فضا بصفات مناسب اجسام متمثل شود در ان معنی خواستی تا ظهور تام کنی گنج بیرون کنی زكنج خفا صنعت افگند طرح معماری کاخ اجسام را فراخت بنا چار عنصر چهار دیوارش سقف آن خانه گنبد مینا ۱۰۷۹