Page 2250

شماره (دهم) سال دوم مجله کابل (72) لاله پدیدار شد برنگ قبا چون عقیق گفتم چونست گفت ریخته انتظار نرگس چون چشم دوست غمزه بمن بر گماشت گفتم ز نهار گفت شرط بود زینهار بلبل رنگین سخن راند برآهنگ او گفتم مقصود گفت یافتن غمگسار گل زسر طنز گفت چیست بدامن ترا گفتم زر است گفت نیست بدین اختصار بو العجب آمد بچشم شکل بنفشه مرا گفتم این چیست گفت حلقه زلف نگار گرد رخ شنبلیذ داشت نسیم از بهشت گفتم مشکست گفت خاک در شهر یار روحانی غزنوی یا سمرقندی : عوفی اسم اورا بسیاق ذیل الاجل الافضل تاج الحکما عطار دالتابی ابوبکر بن محمد بن علی الروحانی نگاشته شعر او را راحت نفس صباح ولذت صبوح دانسته است و از شش قصیدهٔ او بعضی ابیات آن را بطور انتخاب با يك قطعه اشعاری که از زبان سلطان یمین الدوله بهرام شاه گفته در تذکرهٔ خود ضبط کرده است. صاحب مجمع الفصحا در اسم او با عوفی اختلافی ندارد و فقط فقره های ذیل را اضافه کرده نوشته است ( در غزنه و بخارا نشو و نما کرده شاگرد رشیدی سمرقندی معروف بار شدیست در زمان سلطان بهرام شاه غزنوی (٥٠٢- ٥٤٧) بعرصهٔ وجود آمده و شاعری کرده و مداحی دیگر سلاطین نیز نموده ) دولت شاه سمرقندی هم او را شاگرد رشیدی میداند ولی صاحب آتشکده اشتباه نموده او را از شاگردان رشید وطواط بلخی و مداح سلطان محمد خوارزم شاه دانسته است . تاریخ تولد ووفات او معلوم نشد اشعار او از همه بیش در جلد دوم لباب الالباب عوفی مرقوم افتاد. قطعهٔ ذیل او را ارباب تذکره از قطعات بسیار بلند و غرای زبان فارسی میدانند . مرد آزاده بگیتی نکند میل دو کار تا همه عمر ز آفت بسلامت با شد زن نخواهد اگرش دختر قیصر بدهند وام نستاند اگر وعده قیامت باشد نمونه اشعار : ای ماه روی خوب تو بستان دیگر است ما را لب تو چشمه حیوان دیگر است چاك از فراق روی چو خورشیدت ای پسر چون صبح صد هزار گریبان دیگر است 1008