Page 2249

شماره ( دهم ) سال دوم شعرای افغانستان (71) از نگارش عوفی معلوم میشود که در زمره مدارک و مآخذ خویش دیوان عمادی غزنوی را در دست داشته زیرا عبارت ذیل در شرح حال عمادی موئید مدعای ماست : ( دیوان اشعار او دیده را نور افزاید ودل بسته را بمطالعه آن بکشاید اشعار او عذب ودل آویز و سلیس و طرب انگیز است ) ولی هدایت طبرستانی اسم دو عمادی را در تذکره مبسوط وجامع خود قید کرده است که یکی آن عماد زوزنی و دیگری عمادی شهریاری است که گویا همین عمادی غزنوی باشد ولی صاحب مجمع الفصحا در شرح حال این دو عمادی متردد بوده و حقایق احوال ایشان را از دست داده است . چنانچه در شرح حال عمادی شهریاری می نویسد : ( اسمش عماد الدین و مداح عماد لدوله دیلمی بوده بعضی نوشته اند که غزنویست و بعضی آنرا پسر مختاری دانند و در باب عمادی اقوال مختلف بسیار است ) و بعضی اشعاری هم که از عمادی شهریاری در تذکره خود ضبط کرد است همان اشعاریست که در لباب بنام عماد الدین غزنوی درج است و عمادی زوزنی از معاصرین سلاجقه و بقول دولت شاه سمر قندی از ارشاد یافتگان امام محمد غزالیست و تا اندازه شرح حال روشن و شخصیت برجسته ای دارد و در تذکره دولت شاه و حبیب السیر ذکر او مرقوم افتاده است . علی ای حال عمادی غزنوی از شعرای معروف زمان خویش و بقول عوفی استاد شعرای عصر و مقتدای فضلای دهر بوده و در صورتیکه پسر مختاری و شاگرد و مداح حسن غزنوی بوده باشد از شعرای دوره غزنویان و شاهانیکه در اواخر ممدوح پدر واقع گشته اند لا محاله ممدوح پسر نیز بوده اند تاریخ وفات او معلوم نشد . نمونه شعار : گلبد مشکین شدست چرخ ز بوی بهار غالیه پیوند گشت باد ز رخسار یار جدول تقدیم باغ کرد هوا پر نقط فله زرین گل کرد صبا پرکار زاتش لاله شمال سوخت سحر گه بخور قرصه خورشید را خلخله کرد از بخار دی بتمنای دوست خیمه بباغی زدم تا بکف آرم گلی از رخ او یادگار پیش شکوفه شدم ریختن آغاز کرد گفتمش این چیست گفت قاعده روزگار یاسمن اندر عرق راند بر آهنگ او گفتم مشتاب گفت قافله بر بست بار سبزه میان سرشک موج نماینده بود گفتم دریابست گفت چون غم تو بی کنار 1007