Machine transcription
صفحه (١٦)
سال اول ـ مجله کابل
شماره (٤)
دنیا اگر دهند نخیزم زجای خویش
من بسته ام حنای قناعت بپای خویش
این تاریخ آخر عمر مرزاست و یکسال بعد که تقریباً هشتاد سال از عمر او شود در سوم صفر سنه ١١٣٣ در دهلی جهانرا وداع گفته و در صحن خانه خود دفن گردید صاحب خزانه عامره قطعه ذیل را بتاریخ وفات او گفته : ـ
سرو سر کرده ارباب سخن
از غم آباد جهان خرم رفت
گفت تاریخ وفاتش آزاد
میرزا بیدل از عالم رفت
گویند مزار مرزا امروز معلوم نیست و کس سراغ ندارد در کجای دهلی آسوده مگر پیشتر ظاهر بود .
خزانه عامره مینویسد که میرعبدالولی عزلت تخلص گفت : ـ روز عرس مرزا بر مزار او رقم شعرا جمع آمده و کلیات او را درمیان گذارده بودند . بخیالم گذشت آیا مرزا را از آمدنم خبر هست ؟ کلیاتش را کشودم سر صفحه این مطلع بر آمد : ـ
چه مقدار خون در عدم خورده باشم
که برخاکم آئی و من مرده باشم
مرزا و رجال عصر
شاکر خان و شکرالله خان و سائر رجال العصر معتقد مرزا بودند و چنانکه از رقعات او معلوم است مکاتبه و مراسله در بین مرزا و آنها جریان داشت و گویا علت همین نامه و کتابت بوده که میان شاهد نام شخصی از مرزا تنقید نموده و گفته شیوۀ مرزا در تحریر بشاکر خان و شکرالله خان نسبت بترك تعلق و تجرید اوبی شائبه تملق نیست و از فقرا این شیوه پسندیده نباشد . مرزا برقعه سخت او را جواب داده و در آخر بطور ایهام میگوید : ـ مضی مامضی من بعد باستغفار باید کوشید و گرنه میدانید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
