Page 1945

شماره ( هشتم ) سال دوم شعرای افغانستان ( ٣٥ ) کهی زماه برآن تا چخ و سپر سازند ز عدل سلطان ما تا خبر نداشته اند خدایگان سلاطین که مرکب ظفرش ابو المظفر بهرام شاه بن مسعود یمین دولت شاهی که خسروان جهان بروز هیجا اقبال و فتح و نصرت و بخت که بساق بگلگون و ابر شش برسد کمان دولت و بختش هنوز نیمکش است زبان آنکه بملکش چوسوسنست دوسر چنان نمایش دارد بخنجرش خورشید اگر بمشرق در يك نیام بینندش زهی مظفر و منصور خسروی کا فلاك زانصاف و زانصاف تو شکفتی نیست سگان صید ترا چون قلا ده نو باید فلك فزون شود ار لشکرت سپاه زنند چو هندو سند گرفتی مثال ده بسپاه ز تیغ دست مکش تا بجوی از آن بجهان برنج نفس جهان را فگن بآسایش برای ملك روا با شد ار جهاد کنی همیشه تا بخرید و فروخت باشد نرخ بمان بشاهی چندان بزی که می سرند گهی ز مهر بر آن نیزه و حسام کشند که صبح و شام ز یکدیگر انتقام کشند بگاه رتبت بر مسند انام کشند که بار نعمتش از شکر خاص و عام کشند بیاد بزمش بر پای می ز جام کشند نجیب موکب میمونش را زمام کشند سیاه و خنگ شب و روز اگر چه گام کشند جهان چو تیر شود راست چون تمام کشند بنفشه وار ز سوی قفا زکام کشند که از نیامش هر روز لعل فام کشند بوقت صبح ندانند کز کدام کشند غبار جیش تو در دیده ز احترام کشند ذوات مخلب اگر چینه حمام کشند زیال شیر بروز شکار خام کشند زمین کم آید اگر دا من خیام کشند که تاز چین و یمن سوی مصر و شام کشند که پادشا هان تیغ از براي نام کشند که رنج نفس بملك اندرون کرام کشند بروی گل سزد ار مالش زکام کشند که هر چه میشود آنرا ربا و وام کشند شو د حلال برین چیز کت حرام کشند سید حسن غزنوی : نامش اشرف الدين حسن ابن ناصر علوي است سيد عالي نسب و بزرگ عالیقدار بود مولدش غزنی است و همدران شهر وعظ میکرده وبعد ها فريضة حج گذارده و چندي در بغداد بوده وخليفة عباسی با او مهربانی و مدارا نموده در حين عودت بغزنين در ٧٦٤