Page 1750

( ۸۷ ) افغان در هندوستان شمارۀ ( ششم ) سال دوم کرده و بنام استرداد حق موروثی با قطعات عسکری بجانب هند اعزام نمود ، شهزاده باتفاق نائب الحکومة پنجاب دولتخان لودی عسکر بدهلی کشید ، سلطان ابراهیم از تجاوز برادر شنیده در صدد دفاع بر آمد ، ولي صاحب منصبان نظامی او که آزر ده دل بودند بر عکس دفاع ، برقیب و لینعمت خویش پیوستند و در یکشب اردوی سلطان تاراج گردید . اگر شجاعت مفرط سلطان ابراهیم نمیبود و شخصاً در موقف برادر هجوم نمیبرد هر آئینه اینبار بکلي از تاج و تخت محروم میشد ، ولی یکبار دیگر دست قضا و شجاعت فوق‌العاده اش او را برعلیه عاصی ها غالب ساخت . ابراهیم هرچند بعاصیان مملکت غالب آمد اما نفاق های داخله دیگر کار او را ساخته و بنیاد دولت را متزلزل کرده بود ، بحدیكه کداگر یکضربت محکمی باو وارد می‌شد دیگر مقاومت محال بود ، این ضربت را نیز دشمن مغولی بالآخره حوالۀ پیکر او نمود . بابر پادشاه کابل از وقتیکه سلطان ابراهیم به تخت هند جلوس کرد از نفاق های داخله پادشاه و رعیت آگاه شده و در صدد حمله بود ، چنانیکه بار اول در سال ۹۲۰ تا کنار رود بار سند عسکر کشید ولي درعرض راه معرض هجومهای شدیدافغانان یوسف‌زی گردید ، ومثل مسافرت سال ۹۲٤ در باجور دو چار خسارتهاي هنگفتی شد ، بالآخره بعد از تخریبات مدهشه بزراعت و مدنیت یوسف زی ها با آنها مصالحه نموده بکابل عودت نموده ، وبطوريكه گلبدن دختر او در همایون نامه مینویسد بابر درین سفر دختر رئیس قبیلهٔ یوسف زی ملك منصورخان را که موسوم به ( افغانی اغاچه ) بود در حباله ازدواج خود کشید . بابر در مسافرت دویم خود بجانب هند بلحاظ مقابله های شدید افغان ها از پشاور مجبور بعودت کابل شد ، و در مسافرت سوم خود ( ۹۲۶ ) تا سیالکوت پیش رفت و تمام اراضی مفتوحه را تخریب نمود . سفر چهارم بابر در سال ۹۳۰ بوقوع پیوست و او حسب در خواست دولتخان نائب الحكومة پنجاب که از شهریار متوهم بود تا شش کروهی لاهور رسید ، سایر امرای افغان برخلاف درخواست دولتخان جلوخصم را گرفتند ، ولي بابر غالب آمده لاهور را متصرف شد و بنوعیکه فرشته مینویسد : ـ چنانیکه رسم وداب چنگیزیانست بازارهای معمور شهر لاهور را جهت فال وشگون آتش زد و قلعة دیپالپوررا ٦١٦