Page 1691

شماره (ششم) سال دوم مجله کابل (٤٠) «انتباه» شاعر نو آقای غلام احمد خان رایگان بگذشت و ماه سال ما تیره شد زین حال استقبال ما نی هنر داریم و نی علم و کمال نی زر و سرمایه مال و منال نی صناعت کار و صاحب پیشه ایم ملتی بی فکر و بی اندیشه ایم نزد ما بهتر بود جهل از هنر نزد ما خوشتر بود زهر از شکر ما گریزانیم چون خفاش ها از شعاع شمس وز نور و ضیا ملتی بی علم و قوم بی سواد فرقه پر کین و قوم پر عناد ملتی پر جنبش و پر اضطراب دایماً در شورش و در انقلاب علم و عرفان نزد ما نبود حلال با هنر باشیم دایم در جدال ملتی پس مانده ایم و بی خبر جهل نزد ما بود علم و هنر جملگی با درد غفلت مبتلا نی طبیب و نی علاج و نی دوا مکتوبی نادیده و ملا شدیم بر فراز منبری بالا شدیم کنفرانس نطق و لکچر میدهیم عالمی را درس از بر میدهیم سارق بر ما جهان بانی کند دزد ما دعوی سلطانی کند تیغ بر روی برادر می کشیم ملت خود را سراسر میکشیم خانه خود را خود آتش میزنیم تیشه بر پای ستمکش میزنیم بین خود باشیم دایم در فساد نی بدین پابند و نی بر اعتقاد رهبر ما علم را تائید کرد بر حصول معرفت تاکید کرد گفته آن پیغمبر خیرالبشر دوست دارم شخص با علم و هنر منع فرمودند از بغض و نفاق امر فرمودند بهر اتفاق ما خلاف قول پیغمبر کنیم گفته های غیر را باور کنیم ملتی ما جمله از پیر و جوان نیست بر يك راه ويك مسلك روان ٥٦٩