Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ٢٤ )
سرو سماطی کشید بر دو لب جویبار چون دو رده چتر سبز در دو صف کارزار
مرغ نهاد آشیان بر سر شاخ چنار چون سپر خیز ران بر سر مرد سوار
گشت نگارین تذرو پنهان در کشت زار همچو عروسی غریق در بن دریای چین
گوئی بط سپید جامه بصابون زد است كبك درى ساق پاى در قدح خون زد است
بر گل تر عندلیب گنج فریدون زداست لشکر چین در بهار بر کوه وهامون زداست
لاله سوی جویبار خرگه بیرون زد است خیمه او سبز گون خیمه او آتشین
بهرامی سرخسی.
اسمش ابوالحسن علی ابن البهرامى ومولد او سرخس هرات است غیر از صنعت شعر در فن عروض وقافیه نیز سر بر آورده روزگار خود بوده است چنانچه نظامی عروضی سمرقندی در مقاله دوم کتاب خود در فصل چگونگی شعر و شعرا می نویسد : هر کرا طبع در نظم شعر راسخ شد وسخنش هموار گشت روی بعلم شعر آرد وعروض بخواند و گرد تصانیف استاد ابوالحسن السرخسى البهرامی گردد چون غایة العروضين و كنز القافيه علاوة بر دو تصنيف فوق رساله موسوم به خجسته نیز باو نسبت داده اند وشمس الدين محمد ابن القیس رازی در کتاب نفیس المعجم في معايير اشعار العجم خود مکرراً از کتب او نقل کرده است امین احمد رازی در تذکره هفت اقلیم خود او را از شعرای محمود غزنوی شمرده وصاحب مجمع الفصحا او را از معاصرین ناصرالدین سبکتگین میداند و وفات او را در سنه ٥٠٠ هجری مینویسد واین سهو بزرگیست که ظاهراً صاحب مجمع کرده است زیرا تا ریخ وفات سبكتگین به اقوال معتبره در ۳۷۸ بوده است شاعری که از معاصرین و هم روز او ست چگونه در سنه ٥٠٠ وفات نموده است بهرحال چیزی اضافه تر ازین درین باره او معلوم نگردید نمونه کلام .
همیشه خرم و آباد باد ترکستان که قبله ثمنان است و جایگاه بتان
بتان او همه گویا و شکر ین سخنند بیوسه راحت جان و بغمزه آفت جان
یکی بیامد از ایشان و این دلم بر بود بجان و دل بنهاد آتش زبانه زنان
٥٥٣
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.