Page 1672

شماره (ششم) سال دوم مجله کابل (۲۲) اینکه منوچهری شاعر دربار محمود بوده است اختلافی وارد است دولت شاه سمرقندی و امین احمد رازی صاحب هفت اقلیم او را از شعرای محمود دانسته اند و بعضی ها میگویند در دیوان او قصیدهٔ بنام محمود نیست و عوفی صاحب لباب الالباب مطلع يك قصیدهٔ او را بنام سلطان محمود می نویسد چنانچه نوشته است . در قصیدهٔ میگوید در مدح سلطان یمین الدوله : قیصر شرابدار تو جیپال پاسبان پیغو رکاب دار تو فغفور پرده دار و در دیگر قصائد خود اکثر سلطان مسعود را مدح گفته است وملا عبدالقادر بدایونی نیز در منتخب التواریخ خود می نویسد . از جمله شعرائی که در زمان سلطان مسعود نشو و نما یافته منوچهری است . بهر حال مستشرق شهیر فرانسوی گازیمرسکی شرح حال منوچهری را با نهایت دقت و اهتمام زیادی نوشته و در سال ۱۸۸۷ معهٔ اشعار وغیره تعلیقات استادانه در پاریس بطبع رسانده است . مشتاقان منوچهری می توانند برای خوبتر دانستن سوانح زندگی وجزئیات حیات او بدان کتاب رجوع نمایند . نمونهٔ سخن : بر لشکر زمستان نوروز نامدار کرد است رای تاختن و قصد کارزار و اينك بیا مده است پنجاه روز پیش جشن سده طلایهٔ نوروز نامدار آری هر آنگهی که سپاهی شود بحرب ز اول بچند روز بیاید طلایه دار این باغ و راغ مملکت نوروز ماه بود وین کوه و کوه پایه و این جوی وجویبار جویش پر از صنوبرو کوهش پر از سمن باغش پر از بنفشه و راغش پر از بهار نوروز از این وطن سفری کرد چون ملك آری سفر کنند ملوك بزرگوار چون دید ماهیان زمستان که در سفر نوروز مه بماند قریب مهی چهار اندر دوید و مملکت او بغارتید با لشکر گران . و سپاه گزافه کار در باغها نشاند گروه از پس گروه در راغها کشید قطار از پس قطار زین خواجکان پنبه قبای سفید بند زین زنگیان سرخ دهان سیاه قار باد شمال چون ز زمستان چنان بدید اندر تك ایستاده چو جاسوس بیقرار نوروز را بگفت که در خانمان ملك از فرو زینت تو که پیرار بود و پار ٥٥١