Page 1659

شماره ( ششم ) سال دوم قصیده فتح کابل ( ۹ ) با غ از شیرین فواکه مید هد مینو بعرض راغ از انهار صافی میکند خلد آشکار شاخ را ازبرگ وبار میوه میلان برزمین تاک را از پایه های چیله بر گردون گذار میوه ها ازبس لطافت آب گردد در دهن طاقت دندان نیا رد چون لب شیرین یار یکطرف گوی لطافت می برد به از ذقن یکطرف باسیب نازك می‌پرد رنگ از عذار یکطرف شاخ بهی را گوی زرین روی کف یکطرف فواره‌ها را سرو سیمین در کنار می فتد در کار و بار نیشکر صد جا گره پرورد ناك سمرقند اینچنین گر شاخسار با غها را مست سازد بوی فرحت خیزسیب کامها را ذوق بخشد طعم جان بخش انار گرچنین فرحت رسان بوی فواکه میشود بعد ازین گردد سیه اندرنظر مشك تتار باغبان کروا گذا رد تا کها را میدوند تا اتک از راه کابل تا دکن از قند هار ر نجبر را میشود از خرمی دل باغ باغ چون به بیند در کف خود حاصلی از مزدکار چون زند از جویۀ فالیز ها خر بوزه زرد میزند سر آفتاب طالع فالیز کار وقت آن آمد که بهر رزق خواران گسترند خوان نعمت های الوان نونهالان از ثمار وقت آن آمد که گردد خوش طلا کاری چمن صفحه صفحه برگ برگ از شوشۀ زرعیار وقت آن آمد که باز از رنگ پر جوش خزان مطلعی سازم رقم رنگین تر از گل در بهار برگ ریزان چون رسد دامنکشان در مرغزار میشود یکسر طلائی دشت و در تا کوهسار طرح نقاشی بریزد در گلستان كلك صنع سازد اوراق چمن را گونه گون نقش و نگار زر نگاریها کند بر روی بستان شاخ و برگ شوشه ریزیها کند برطرف گلشن آبشار برگ ریزان چون کند مشاطه کاری در چمن پنجه مر جان نماید در نظر دست چنار از بر خود حله های سبز را بیرون کنند جامه را سازند زر بفتی ازین پس شاخسار شا هدان با غ را از کشت دیمه گسترد مخملین فرش زمرد گون دگر ره مرغزار میکند کلکم دگر تضمین بیت فرخی تا صریر دلکشش گردد هم آواز هزار حسن دلجوی بهار از پرده می آید برون چون پرند نیلگون بر روی پوشد مرغزار ۵۳۸