Page 1658

شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ۸ ) « فتح کابل » ( باستقبال قصیده دا غگاه فرخي سيستا ني ) قصیده (۱) از طبع جناب استاد قاری عبدالله خان گر زمرد گون شود از فیض نیسان کوهسار می شود از برگ ریزان هم زرافشان مرغزار چون شود از طرف مشرق پرچم صبح آشکار قوه شب را نماید شاه انجم تار و مار گر چمن دامان پرگل گردد از فیض بهار باغ هم در ماه میزان میشود پر برگ و بار میشود با هم برابر روز و شب بار دگر مینماید طبع عالم اعتدالی آشکار تاك گردد دامن چرخ پر اختر از عنب شاخ گردد معدن یاقوت رمان از انار چشمه سار از آب صافی دم زند از سلسبیل آبهای نقره گون آید ز کوثر یادگار جویها از موجهای سیمگون سیمین زره آبگیر از برگهای زرد گون زرین دثار باغها را جویهای صاف جدول میکشد صفحه اندر صفحه بنگر بوستانرا زر نگار آبهای جویها را گرنه فلتر کرده اند اینقدر صاف از کجا گردیده طبع جویبار در شنا مرغابیان غوطه زن در آبگیر در چرا رعنا غزالان مست اندر مرغزار میرود در جویباران میرسد در طرف باغ آبهای نقره گون و میوه های آبدار این رسیدن چون پیام لطف خوبان کام بخش وان روش همچون خرام نازجانان جانشکار این رسیدنها رساند قوت و قوتی بدل وان روشها می برد زاندیشه ها یکسر غبار صبحگاهان چون زند شبنم گره برسیم ناب دانه دانه می شود برتاج گل الماس کار چون سحر خندان شود بر روی عالم از شفق قاه قاهی خوش زند كبك دری بر كوهسار فیض ها از عالم با لا نزولی می کند از بلندیها چومیگردد سرا زیر آبشار قطعه خضرای بستان میوه هاي زرد و سرخ آسمان نیلگون و اختران بی شمار ٥٣٧