Page 1660

شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ١٠ ) چون شود از برگ ریز اوراق بستان رنگ رنگ پرنیان هفت رنگ اندر سر آرد کوهسار در قدوم حاصل زرخیز میزان می سزد گر نهد شبو طلای خود بکف بهر نثار رسم تعظیمی بجا گوئی درختان میکنند کاینچنین در هر دو سوی جاده اندیکسر قطار گوئی از سمت جنوبی می وزد باد ظفر میرساند مژدگانی از قدوم شهریار بهر فتح شهر کابل شاه افغان میرسد در رکابش نصر و اقبال از یمین و ازیسار لشکر او تا بکابل هم جلو ریز آمده است نی بگردیزش توقف نی بحد شه مزار از دو سو بر قوهٔ سقا هجوم آور شدند نیمهٔ از چارده نیمی دگر از بینی سار مرکز شیران افغان هندکی گردیده است ای وطنخواهان بشارت خوش ثمر داد انتظار فوج در یاموج افغان یا حریف آویخته است که بروی دشت هیجا گه فراز کوهسار روی دشتش حمله ها چون شیر شرزه بی قیاس بر سر کوهش دویدنها چو آهو بی شمار بر فراز تخت شه چون فوج افغان بر شدند بچه سقا فراز تپه را کرد اختیار بر فراز تپه آخر هم بحال خود ندید از بلندیها به پستی میل کرد از اضطرار گرچه شد سر در هوا یکچند از دور سپهر زآسمانش برزمین زد انتقام روزگار فوج شه از یکطرف برشیر دروازه شدند از دگر سو اسمائی را گرفتند استوار هر قدر افغان هجوم آورد سقاپس خزید کار زارش با دلیران کرد آخر کار زار ششجهة بر روی امیدش چوره مسدود شد شد بارگژار هیبت شیران افغان درحصار قوة پرزور افغان آخر از ارگش کشید نیمشب افتان و خیزان کرد سر راه فرار همچو خواب از چشم مردم چون شبانگاهی پرید ارگ شد از فتنه خالی شهر از آشوب پار درگریز افتاد و از سر کوه گردی را گرفت از هراس فوج افغان هر طرف میجست غار دزد در کوه آخر از بیم دلیران جا نشد کوه با آن وسعت خود داد چون قبرش فشار غیرت حق عاقبت بگرفت و سر پیچش نمود نی به تن دست توانش ماند و نی پای فرار ٥٣٩