Page 1537

شماره ( پنجم ) سال دوم شعور (۹) و درهم آمیخته است طوریکه مرکب حسی دران بر بسيط مجرد تقدم جوید این است آنچه مقتضی تغییر نفسی است از حالی بحالی ( ۱ ) و اگر این تغییر و اختلاف نبود مشاعر ما مبهم و غامض می ماند ولی انتقال حیات نفسی باعث زیادت وضوح آن میگردد وما قیمت صحت را پس از مرض و طعم لذت را پس از الم میدانیم . محاسن طبیعت وقتی طرب انگیز میشود که موافق هوا و خواهش نفوس ما باشد . ازینجاست که تمام مشاعر ما خاضع و تابع قانون نسبیه است و اگر احساسات بريك نمط باقى ماندى شعور بآن خیلی ضعیف میشد چه حرکت از شروط حیات است و بقای احساس بريك حال خواهان ثبوت و انقلاب اوست بعادتی و عادت مخفف است از شعور . اگر حالتی را که ما در انیم خیال کنیم که این حال هم یکی از حالات است برای این تغیر کافی است مثلا گوئیم این المی را که اکنون حس میکنیم پیش ازین نمیفهمیدیم و اشخاص دور و پیش ما نیز حقیقتاً آنرا درك نميتوانند (۲) ۲ — شعور و شخصیت : احوال شعوریه مفارق و جدا از شخصیت نیست بلکه جزئی است از ان ورغائب و افکار وجودی بذات خود ندارند بلکه ملازم ( انا شاعره ) اند این رغبت غبت من باشد یا رغبت غير در هر دو حال دارای صورتی معروف و حلیه متصف بصفات شخصیت شاعره است ولی هر حالت شعوری معرف تمام از بهر شخصیت نیست بلکه گاهی شعوری مبهم غامض برادراك ظاهر شخصيت سبقت میجوید و در ان شعور فرقی میان ( ۱ ) پاسکال میگوید : ( زمانه شفا بخش آلام و منازعات و حسد هاست . چه انسان از حالی بحالی تغیر و تبدل پذیرفته نه زخم زن و نه زخمی هیچ کدام بحال اول باقی نمانند ) افکار ، طبع برونشويك فقرة — ۱۲۲ : ژانرا سوک گوید : ( بیشتر مردم مخالف نفس خود بوده از يك حال بدیگر حال تبدل کنند و بکلی متبائن گردند . اعتراف قسم — ۲ کتاب ۹ ( ۲ ) آلام فرتر ، ص — ١٤٣ : « گاهی با نفس خود میگویم : ای نفس تو یکی از نفوسی درین خط ، و این گروه مردم بدور تو اینها را نیکبخت می شماری ؟ هیهات در بین اینها شخصی را می یابی که مثل تو حنظل چشیده باشد ؟ هر گاه شعری از قدما میخوانی پندارم پندارم بپاره دل نظاره دارم و صفحه صفحه میخوانم و از هیجان وجد وشدت الم میگویم : واویلا در گذشتگان هم کسی بوده که همچو من بسختی دهی و رنج حیات گرفتار آمده با شد . ٤٣٨