Page 1516

شماره (چهارم) سال دوم مجله کابل (۱۰۲) مغل واړه پارمان دانتقام دی ده خوشحال د سر پفکر صبح و شام دی د مغل تکیه په زر بملك په مال ده د خوشحال خټك تكيه په ذوالجلال ده دا څلور پنځه کلونه د فتور دي چه مغل، د پشتانه په تیغ چور چور دی اورنگ زیب له هند و باره دی راغلی ده ايټك حسن ابدال ئی دی نیولی پدی جنگ کښی که ډیر ناوزگاره څه یم خلاص په هسی وخت د ښکار لکاره نیم نوره هم به مخکښی شته که کو زیاته د باز و نو مینی راوستـم تر صواتـه كتابونه د هر فن را سره نورشته خو ځما دبا ز نامی سره سـر ور شته بهر ز ړه کشی چه مینشته وی هغه مینه گفتگوئی همه گی له هغي شينه څه څه لوى هلك سل زوى او نوه می دی همگی د ښکا ر د مینی هو سی دی څوك شكا رونه کا پغشی تیر انداز دی څوك ځما رنگه عاشق پشکار د باز دی څوك په غره په صحرا گرزي شکار د څوکا په ټوپك سره د غره دغر څنو کا څوك په شکار د تازی سپی هوس لریته هر یو خوښ په هغه ښکاروی چشی مینه پلار نیسکه م هم د شکار هوس ؤو کړی داهنر دی پمیراث مونگه را وړی که د توری که د ښکار داء وه هنره را تـه پاتی لــه آبادی له پـد ره شجاعت که سخاوت دی که خامه ده پدا دري تو گه ځما تللی نامه ده و اولاد و ته م پاتی شو دا واړه کــه مردان وی تری به نغړه وی غاړه او الحمد لله موجوده مجله د کابل، خاصة شماره، اوله د دویم کال، هم بهترین شاهد د دی، چه پشتون څرنگه چه په تیغ او توره کښی طاق دی. همدارنگه، په قلم کښی هم له چانه کم ندی که کوشش و کاندی او د کا بل د اصلاح شکر پځای راوړی نوامید دی چه ارمانونه د زړه دعا شقانو د ترقی د قوم به پوره شی و ما هذا من فضل الله ببعيد . ای ځما غیرتی بهادر قومه پشتونه ! ستاسودی پخپله پشتو او غيرت قسم وی چه پس لدينه ، خپلو مطبوعاتو ته وقت د اند راج د پلی ژبی ور نکړی ! هر څه چه وی شه وی او که بد ٤٢٧