Page 1454

شماره ( چهارم ) سال دوم مجله کابل ( ٤٨ ) غم خویشان خورد ز اول عهد باز باید بحست کار درست اذا رايتم القارى يحب الاغنياء فهو صاحب الدنيا وقتیکه عالمی را به بینید که با توانگران الفت دارد پس او را از اهل دنیا یعنی دنیا پرست باید شمرد . قطعه زاهدان را بصدق باید بود از وداد توانگران يك سو هر که حب توانگری جوید نیست زاهد که هست دنیا جو اذا رايتموه يلزم السلطان من غير ضرورة فهو لص شخصیكه با سلطان بی ضرورت مصاحبت و ملازمت پیش گیرد دزدش باید پنداشت قطعه زاهدی کوست همنشین ملوك بی ضرورت نه طالب مزد است او نه صادق که فاسق رند است او نه صائم که خائن و دزد است لا تكر هوا فتيا تكم على الرجل القبيح فانهن يحببن ما تحبون دختران و خواهران خود را بمناکحت با آدم بدگل مجبور نکنید زیرا آنها نیز آنچه شما دوست دارید همان را دوست دارند قطعه گر دهی دخترک بشوهر زشت به ستم زان فساد افزاید دخترك آدمی است او را نیز چون تو همخوا به نکو باید قن ما اد برشي فاقبل چیزی از دست رفته باز کمتر بدست می آید یعنی دولتی که از دستت رفت باز بدست آمدنش از جمله نوادر است ( باقی دارد ) ۳۷۳